Seversem dünya dar gelir,
Gidecek yerim olmaz,
Avare olur gönül,
Yatacak yer bulunmaz…
Seversem cehennem ateşi olur,
Yazıyoruz ama
Yazıyoruz kâğıt beyaz değil,
Yazıyoruz kalem yürek değil,
Yazıyoruz sözler kafi değil,
Yazıyoruz mana derin değil,
Düştü yine gönlüm ayaz geceye
Hüznün her bir anı bir hece
Vurur fırtınaları gönlüme
Düşer kalbime gözyaşları
Saysam da bir saymasam da…
Sevmek diyorum azizim,
Öyle kolay değil,
Sefası var,
Cefası var,
En önemlisi yalnızlığı var...
Olmazsa olmazlarım yok artık,
olursa olurlara bıraktım hayatı.
Han duvarları gibi yüksek,
uçurum kadar derin yalnızlık…
Gündüzler nicedir yolu şaştı,
Kimse oynamasın kaderimle,
kimse yazıp çizmesin üzerimi.
Kimse tutup bırakmasın ellerimi,
kimse uzanmasın düşlerime,
Yaradan’dan başka…
Eller bilmez söyler,
yar anlamaz söyler,
dost acı söyler,
yaralar…
Yürek hüznünü söyler,
Bir kuş misali uçuyordu mutluluktan,
Kalp atışları pır pırdı,
Sevdayı tatmıştı yenice,
Ve bir gün vuruldu yüreğinden,
Kırıldı kolu kanadı,
Kurşun desen kurşun yarası değil,
Yarım kalan yaşanmamışlıklar var,
belki de hiç başlanmamış.
Dilediğince yapamadıkların var,
aklına gelip takılan…
Kimseye söyleyemediklerin var,
Bazen beş çayı,
bazen kısa bir şekerleme,
bazen bir yudum su,
bazen bir lokma ekmek,
bazen bir nefes,
bazen mehtabım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!