Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Herkes biraz yalnızdır
Ama kendine yabancı.
Herkes herkese gündüzdür
Lâkin kendine gece...

Herkes biraz lafazandır

Herkes gider bir gün,
Eş, dost, arkadaş,
Herkes yaşar ayrılığı,
Gidende kalan da,

Herkes gider,
Bir çay,
Bir sigara kalır bende...

Herkes gider,
Bir zifiri gece,

Herkes gider bir gün..

Kimse kalıcı değil hayatta,
Ne yanında,
Ne de canında..

Herkes gider bir gün,
Kimi bu âlemden göçerek,
Kimi bu hayatta öyle cansız bırakarak…

Herkesin dört duvarı vardır
kendini hapsettiği göğüs kafesinde...

Herkesin kendi halinde olduğu bir yer var, orada.
Herkesin uzak olduğu bir yer var, burada.
Herkesin yakın olduğu bir yer var, uzakta.
Herkesin bir yolu var ama ters yerde.
Herkesin hesabını tuttuğu bir yer var, yüreğinde.
Herkesin bir mahşeri var, sanır ki bu dünyada.

Herkes olma…

Herkes, herkesin iyi olmasını istiyor,
Diliyor, dua ediyor…
Lâkin yine de herkes hüzünden nasibini alıyor…

Hiçbir şeyin neşesinde değilim,
şimdi ayrılık zamanı,
bırakarak mutlulukları
hazanı kuşanma vakti…

Hiç bir şeyin arzusunda değilim,

Her şeyden kalsın biraz…

Bırak kalsın,
Gecenin yıldızından
Gündüzün aydınlığından,
Biraz kederden