Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

İnsan;
Dilinde yalanı yol eyledi,
Sözünde zehri bol eyledi,
Haramda helali zor eyledi,
Bakışta gözünü kem eyledi,
Hakk'a varacak yüzü yok eyledi...

İnsan bu,
Geldiği yolu unutur,
Geldiği yeri unutur...

İnsan bu,
Yolda yarenlik edeni unutur,

İnsan bu...

İnsan bu,
Dalı kırılır,
Duvarı yıkılır,
Nefesi kesilir,

İnsan bu…

Günler aylar mevsimler geçer,
Yıllar biter.
İnsan bu,
Kâh eksilir,

İnsan çok…

Had yok hudut yok,
Edep yok edepsiz çok,
İnsan çok arsız çok…

İnsan diyorum insan,
Kimseyi kırmamalı,
Ne hata yapmalı ne özür dilemeli…

İnsan diyorum insan,
Aşka inanmalı,

İnsan eskir mi eskir,
Yarenlik eskimesin…
İnsan eskir mi eskir,
Dostluk eskimesin…

Eşya eskir mi eskir,

İnsan halleri...

Ne hatır sayarlar,
Ne gönül.
Ne yakın bilirler,
Ne uzak.

İnsanın ablası olmalı...

Ağladım bugün,
Maziye takılım,
Bu günlere ağladım...

İnsanlar âlemi...

Aylak insan
Sorumsuzdur,
Doyumsuzdur.