İnsan kalbe yazar,
Vefayı bileni de
İhanet edeni de...
Sabri CEYHAN
Kalbim diyorum kalbim
Seninle doğar seninle ölür.
Gönlüm diyorum gönlüm,
Seninle güler seninle ağlar.
Yüreğim diyorum yüreğim,
Senin selamını,
Kalbimin gizli mabedi,
Gök kubbem,
Yeryüzüm,
Gündüzüm gecem,
Güneşim ay’ım,
Okyanusum,
Sevdayla yanan ocak,
dumanı tüten baca gibisin yüreğim…
Çalı çırpıyı gül yapıp,
kor ateşler yakansın yüreğim…
Sözlerle kanan,
Nem bulutları dolaşır gözlerde,
Ha yağdı yağacak…
Hüzün rüzgarları eser yüreklerde,
Ha koptu kopacak…
Ayrılık şarkıları çalınır kulaklara,
Ha çınladı çınlayacak…
Mutluluk, bir adım ötede,
hazan, kapıda.
Kapıyı açınca…
Huzur, yer ettiğin gönülde,
hüzün, sevmeyen yüreklerde.
Kapıları aşmış zaman...
Bir bakmışsın saatler hiç
Anlamsız vakitler.
Bir dalmışsın saatler sen
Kapıları aşmış zaman...
Eylül'dü, Ekim'di hazandı derken,
Herkes kendi derdine yanarken,
Kasım'a acılarla kapıyı araladık...
Bugündü, yarındı yapraklar sarardı derken,
Herkes ayrılıkları dert ederken,
Kara yazılı kadın...
Gülmemiş gözlerin,
Sevilmemiş yüreğin,
Okşanmamış saçların,
Kara yazılı kadın...
Bilir misin kar beyazı özlemleri
Öyle masum
Öyle temiz
Öyle ayaz
Hasret güneşine...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!