Sabit Süreyya Sirer Şiirleri - Şair Sabi ...

Ben sustukça çoğaldı içimdeki sesler.
Her biri başka bir yola çağırdı beni.
Kimisi dağların ardına,
Kimisi denizin ötesine...
Ben ise hep gökyüzünü seçtim.
Çünkü insanın başını eğmeden bakabildiği tek sonsuzluk odur.

Kardeşim,
bir uçak sesi geçti dün,
bir yürek gürledi maviye doğru,
ve sen vardın orada,
kanatlarında rüzgâr,
gözlerinde ışık…

GÖLGEDEN ODUNA

Biz
gölgeyi hak,
ağacı kaynak sandık.

Tozlu raflarda bekleyen...
Yıllanan sözler...

Hepinizi affettim.
Bu bir bağış değil,
yerini bilen bir suskunluk.
Adlarınız duruyor belleğimde,
ama sesiniz artık yok.

Bir şehir düşün,
Güneşi var ama kimsenin yüzüne vurmaz.
Gölgeler orada çoğalır,
İnsanlar düşlerini küçük ekmek parçalarına böler.

Bir kadın,

Bir sabah kalkacağız kardeşim,
gölgeler dağılmış olacak sokaklardan.
Işık, alnımıza kadar inecek -
yıkanmış, tertemiz bir umut gibi.

Şimdi daha gece,

Gözümde bir yol var, kimse görmese de,
Adımladıkça büyür, taşsa da, çölse de.
Bir düş var içimde, suskun gecelerden,
Bir ışık yanar hâlâ, en karanlık yerden.

Tutunurum hayale, elimde tek kalan,

Bir sokakta çocuklar oynuyor hâlâ,
ama sesleri paslı tenekeden çıkıyor.
Kadınlar, uykularında fiyat biçiyor hayallere,
erkekler, gölgelerini takas ediyor ekmekle.

Şehir yorgun,

Bir sabah yola çıktım,
Güneş sırtımda, rüzgâr önümdeydi.
Yol uzun, evet,
ama uzun yollar insanı büyütür.

Bir yanım mavi gök,