Ruhun Kopuşu Şiiri - Ebubekir Aktaş

Güneşin vurduğu son renk solunca,
Bu veda ruhumu benden kopardı.
Geceye hüzünlü yaşlar dolunca,
Bu veda ruhumu benden kopardı.

Göklerin yüzünü duman bürüdü,
Yalnızlık önümde bir dev yürüdü,
Gönlümün sarayı sessiz çürüdü,
Bu veda ruhumu benden kopardı.

Her adım uzağa, her yol derine,
Hasreti koydular senin yerine,
Ateşler düştü bu can evlerine,
Bu veda ruhumu benden kopardı.

Zamanın elinde bir yorgun telim,
Kırıldı kanadım, tutmuyor elim,
Lal oldu ağzımda konuşan dilim,
Bu veda ruhumu benden kopardı.

Yazılan yazıya boyun eğerken,
Bu dünya hanından geçip giderken,
Vuslatın hayali veda ederken,
Bu veda ruhumu benden kopardı.

15.05.2026