Sevgi var mı?
Vardı, ama giderken götürdü.
Aşk var mı?
O da var,
Büyük olduğu için giderken götüremedi
Anlamsız bulurdum güneşi
Sadece ışık derdim içimden
Bazen de geceyi sorgulardım
Korkmak için bir sebep olan renk derdim.
Taa ki tenine sarılana kadar
Her gece uyuduğumu sanırdım
Taaa ki saçlarında uyuyana kadar.
Yediğimi, içtiğimi sanırdım,
Taaa ki dudaklarına sarılana kadar.
Bilmiyordum ki konuşmayı
Dokunmayı bile,
Koklamayı bile
Hatta ağlamayı da
Küçük bir çocuk gibi
Keşke seninle tanıştığım gün
Ellerini tutmasaydım.
Ellerim artık sen kokuyor.
Sen olmadığın zamanlar
Seni öyle özletiyor ki ellerim.
Artık yıkayınca bile çıkmıyor kokun.
Ben sana tutunuyordum
Sen ise rüzgara
Tercihini rüzgar olarak seçtin
Bana da geride sadece kokun kaldı.
Senin boş bıraktığın koltuğa dokundum.
Benimle konuştu, bana seni sordu.
Sırtını kendisine yasladığından
Saçlarının kokusundan bahsetti bana.
O kokuyu çok iyi tanıyorum diyemedim.
Gitmişti!
Saatin kaç olduğunu bilmiyordu(k)
Ben sadece mevsiminden hatırlıyordum.
Havanın renginden, kokusundan
Doğadaki seslerden hatırlıyorum tarihi.
Sen karanlık nedir biliyor musun?
Ben biliyorum.
Önceden karanlıktaydım.
Şimdi sen gelince ışığı da yanında getirdin.
Giderken de geri götürdün.
Artık karanlıktan korkmaya başladım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!