Dudaklarının değidiği her yer eriyor.
Nefesinle tekrar kendine geliyor.
Biliyormusun artık yazları sıcak gelmiyor.
Şu nefesin bir olmasa...
Güller ağlayınca rengini bırakırmış,
Mutlu olunca da kokusunu…
Sen beni bırakınca ne hissediyorsun?
Sen gittikten sonra neler değişti
Hadi gel beraber bakalım
İlk önce akşamlar değişti
Sanki rengi artık siyah değil.
Bir kere hava kararmaya görsün
Sanki hiç sabah olmayacak gibi.
Tanrı, seni önce
Gökyüzüne yıldız olarak yerleştirdi
Daha sonra ay olarak
Gündüzleri bembeyaz bir gökyüzü olarak
Yaz mevsimlerinde de sıcacık bir güneş olarak
Kışın yağan kar olarak
Sen bana bakınca neler oluyor bir bilsen.
Bilmiyor musun?
Hadi gözlerimin arkasına bir geç
Ve kendine bir bak
Sana bakınca bana neler oluyor.
Kurban olay yerinde can vermiş
Ve kurtarılamamıştır.
Otopsi sonucu içinde bol miktarda şiir
Ve dışarı atamadığı gözyaşları tespit edilmiştir.
Bir de yüzünü tespit edemediğimiz bir kadın silueti.
O da ağlıyordu.
Senin ölçülerini hiç bir terzi,
Benim kadar iyi bilemez.
O elindeki ölçü aletlerini kullanır.
Ben ise sana bir kere sarılırım,
Yeter...
Sen benim icin öldün demişti.
Ama nereye gömdüğünü söylemedi.
Tesadüf işte.
Bur gün yolda gördüm
Ağlıyordu gizli gizli.
Gömülen yerimi bulmuştum.
Sana aklım başımdan gitti diyorum.
Sen bunu mutluluk olarak anlıyorsun.
Hiç adını unuttuğun oldu mu?
Gölgeni kaybettiğin oldu mu?
İçtiğin suyun seni dindirmediğini hissettin mi?
Seninle ilk karşılaştığımda
"Bana baksana" sen demiştin.
Zaman geçti, gözlerim sende kaldı.
Şimdi sana soruyorum.
Ölene kadar
Sana bakmama izin verir misin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!