Yıllar önce mutluluğum çalındı
Hiç bir arayışım sonuç vermemişti.
Taa ki elini tutuncaya kadar.
Sen de bu kadar da çok var.
Ellerin ellerime o kadar güzel sarıldı ki
Sene de bir kez yetişirdi bazı çiçekler,
Ben ise toplamaya kıyamazdım.
Bir kısmı boynunda,
Bir kısmı dizlerinde,
Birazcık omuzlarında,
Eğer olur da bir gün
Konuşamayacak olursan
Dudaklarımı sana ödünç veririm.
Kim bilir, belki özür diler,
Belki de seni seviyorum dersin.
Ne kadar kötü durumda olduğum önemli değil.
O elimi tuttuğunda iyi oluyordum.
Ne kadar hasta olduğum önemli değil
O elimi tutunca iyileşiyordum.
Ne kadar ağladığımı bile hatırlamıyorum.
O elimi tutunca gözyaşlarım kuruyordu.
En son okuduğum kitap mı?
En son hangi sayfada mı kaldım?
Sen bütün harflerin arasında yaşarken,
Ben neden ayraç kullanayım ki.
Sen orada olduğun için gözlerimle değil
Artık sadece senin okuduğun kitapları okuyorum.
Defalarca, defalarca ve bıkmadan.
Belki gene;
"Okuduğum yeri karıştırma lütfen"
diye söylemeni hayal ederek.
Bana ne yapıyorsun dedi.
Ben de meşgulüm dedim.
Seni özlemek ile meşgulüm.
Çünkü;
Benim tek meşguliyetim sensin.
Yeni bir mevsim ile geliyorum.
Seni soğuk rüzgârdan kurtaracak,
Kızgın güneşten koruyacak,
Hep yağan fırtınana şemsiye olacak,
Saçlarına konan karları eritecek,
Kalbinde gülücükler açacak,
Hal bu ki
Yüreğini elimde tuttuğumda güller açıyor,
Mevsim değişiyor,
Sarmaşıklar etrafımı sarıyordu.
Yalnız ve bomboş odam,
Adeta amazon ormanlarına dönüyordu,
Dileklerime bir kanat taksaydım,
Onun nereye gitmesini isteyeceğimi hiç düşünmedim.
Ya kendisini serbest bırakır kaçar giderse,
Ve bu dilekler başkasını mutlu ederse!
Sana ait dileklerimin kanatları mı olması gerekiyor?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!