En çok yaşamak istediğim yerdi parmakların
Hatta ellerin olmak isterdim.
Saçlarını taradığında seni hissetmek:
Yüzünü yıkadığında seni avuçlamak isterdim.
Uyanırken gözleri ovuşturduğunda,
Kahvaltı hazırlarken mutlu olmak,
Amirim?
Söyle Memur!
İki sokak ötede bir kadın ağlıyor.
Buna eminim. Birçok kadın ağlıyor.
Neden ağlıyormuş?
Terk edilmiş efendim.
Keşke ilacın olsaydım,
Bir tanede iyileştirirdim seni.
Ağzının içinde olmak
Diline sarılmak
Ne büyük huzur olurdu.
Bazı renkler sadece doğada var olmaz.
Mesela, mavi.
Başını kaldırıp gökyüzüne bakarsın
Mavinin sadece yukarıda olduğunu sanırsın.
Aslında beni bir tanışan
Mavinin içimde olduğunu görürsün.
Bana ikram edeceğin bir renk var mı?
Yalnız dikkat etmen gereken bir şey var.
Öyle her rengin, her tonunu istemiyorum.
Mesela:
Gözlerindeki ışığın beyazından ver azıcık.
Bir parça da bakışındaki derin maviden.
Geceye ait ne varsa yıkadım üzerimden
Karanlığı, umutsuzluğu, korkuyu ve yalnızlığı.
Sabah ile boyadım tenimi.
Üzerine mutluluk çizdim, gülücükler çizdim.
Tam fırçayı bırakırken,
Aklım sen geldin.
Senden sonra resimlere baktım.
Siyah saçlarını hayal edeceğim çiçeklere baktım.
Siyah yoktu!
Hepsi de rengârenkti, ışıl ışıldı.
Hepsini koklayamıyordum ama,
Eminim ki muhteşemlerdi.
Yanımda yokken nasıl mutluyum?
Hadi gel birlikte bakalım.
İlk önce resmine bakıyorum.
Sonra bir başka resmine
Sonra başka resimlerine…
Kimse kıskanmasın diye
Duygularını kaybeden bir ressama yalvardım.
Bizim resmimiz için
Neden mi?
Bizi görünce nazar değmesin diye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!