Öksürmekle sökülmeyeceksin ciğerimden…
Ve seni öksürerek çıkarmak istemiyorum
Hep içerde dur,
Hep böyle hasta et beni.
Söz veriyorum ki,
Doktor çağırmayacağım,
Kalbimi sana verdiğimde elinden kaymıştı.
Ama gene de üzülmedim.
Çünkü kucağına düşmüştü.
O anda sana sarılır gibi hissettim.
Bir duvar vardı,
Hani seni beklediğim,
Senin beni beklediğin.
Sen gidince duvar değişti.
Kirlendi, pas tuttu, sıvası döküldü.
Hüzün duvarı koydum adını.
Ayaklarının dibinde beklemek
Dünyanın en güzel bekleme yeri.
Diz kapaklarına sarılmak
Güneşin batışını böyle seyretmek
En güzel huzur.
İçimde bir sürü harf var
Hepsi de karma karışık.
Seni görünce hepsi düzene girdi.
Kimi şiir oldu
Kimi şarkı
Kimisi destan
Sayende ruhum o kadar karardı ki
Bir başkası için açacağım yeri göremiyorum.
Ya hâlâ orada bir yerde saklıysan?
Ya hiç çıkmadıysan
Ya hiç çıkaramadıysam SENİ!
İçimden bir sen geçti
Penceresinden baktım
Gene beni düşünüyordun
Gene beni yaratıyordun
Yokluğumdan, tükenmişliğimden
Sessizliğimden var ediyordun.
Aynı iş yerinde çalıştığımz zaman
Herkes seni bana soruyordu.
Onu gördün mü?
O nerede?
Nereye gitti?
Ne zaman gelecek?
Sen yay ol, ben hedef olurum...
Ama attığın ney onu söyle,
Söyle ki bileyim.
Gözlerimi mi kapatacağım?
Aşk acısı mı attığın?
Yoksa ayrılık mı?
Topraktaki tek çiçek güldü benim için.
Bakarken yaprakların arasında seni buluyordum.
Birazcık daha yaklaşınca kokunun alıyordum
Daha yaklaşınca seni oradan koparıp alasım geldi.
Bunu yapınca seni nereye koyamayacağımı bilemedim.
Birazcık sarıldım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!