Tanrım, tanrım.
Bana bu sesi niye verdin
Sana haykırarak yalvarmak için mi
Sevdiğim insanlar ile gülmek için mi
Eğer öyle ise neden gülemiyorum?
Neden sesim kısılana kadar haykırıyorum.
Sen yay ol, ben hedef olurum...
Ama attığın ney onu söyle,
Söyle ki bileyim.
Gözlerimi mi kapatacağım?
Aşk acısı mı attığın?
Yoksa ayrılık mı?
Sen bir sanat eseriydin.
Ve
En sevdiklerim arasında seni okumak vardı
Sen bir bale gösterisiydin
En sevdiklerimin arasında
Topraktaki tek çiçek güldü benim için.
Bakarken yaprakların arasında seni buluyordum.
Birazcık daha yaklaşınca kokunun alıyordum
Daha yaklaşınca seni oradan koparıp alasım geldi.
Bunu yapınca seni nereye koyamayacağımı bilemedim.
Birazcık sarıldım,
Çok üşüyorum dediğimde,
Gözlerimin içine bakardın,
Ve ısnırdım.
Son uykuna yattığından beri donuyorum.
Keşke göz kapaklarının altında,
Seninle birlikte uyusaydım.
Bütün mavi tonları senin gözlerin
Bütün gökyüzü senin gözlerin
Bütün denizler senin gözlerin.
Gözlerini kapalı iken yüzün altın bir sahil.
Dalgalar vurmaya başladığında ise
Seni üzgün ve ağlıyor zannediyorum.
Bana güneşimsin demiştin ya,
Teninde sabah güneş ışığıyım.
Gece olunca da saçlarında ay ışığı.
Ay bunu tek başına yapamıyor
Ben ona ışığımı veriyorum
O da sana sesleniyor
Dudaklarımın arkasında kelimeler saklı
Kim için söylenecek bilmiyordum
Hangi harfleri yan yana koyacaktım
Vücudunun neresine adayacaktım
Ellerinden başladım dudaklarımı gezdirerek
Sana bende hissettirdiğini söylemiş miydim?
Sanki yıllarca gözlerimi hiç açmamış,
Onları seni görmek için kullanıyor gibiyim.
Güneşi hiç görmemiş gibiyim.
Ama gözlerine bakınca,
Yıllardır onlarla ısınıyor gibiyim.
Evimdeki en güzel ses
Senden gelen günaydın
Ve evimdeki en güzel ses
Topuklarından çıkan ayak sesi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!