Bu gece yastığa şekil vereceğim.
Çok iyi bir heykeltraş değilim ama,
Belki seni yaratmayı başarırım.
Bu demektir ki,
Sabaha kadar benimlesin....
Bu sabah yanımdaki yastığı attım!
Kurtuldum ondan!
Üzerine sinen kokundan,
Kenarına sıkışmış saç telinden,
Üzerinde kalan siluetinden
Hani şu tebessümle uyuyan.
Sabah kalktığımda en sevdiğim şey,
Yastığın diğer tarafında seni görmek.
Yanağını elinin altına koyup,
Uyuma numarasına yatman.
Üstelik korktuğum şeyler de var.
Mesela senin bir rüya olman!
İl k doğum bembeyaz kâğıt üzerine belgelendi.
Büyüdüm, hatta büyüdük.
Aradan biraz zaman geçti ve o beyaz kâğıda
Mutluluk resimleri çizdik.
En çok da güneşi çok iyi yapabildik
O zamanlar çizdiğimiz güneş var ya:
Ben de yalnızlığa yazıyorum.
Kadınıma yazıyorum
Özlemime yazıyorum,
Onun saçına yazıyorum.
Her hangi birinin saçına değil.
Elini kalbimin üzerine koy.
Oradaki sıcaklığa tırnaklarını geçir
Ve söküp al...
Sonra senin kalbinin üzerine yaklaştır
Ve beni oraya mühürle.
Bundan sonra;
Beni bırakıp gittiğin karakteri unut
Yeni bir yüz al kendine,
Yeni bir el,
Yeni bir çift de göz al kendine.
Ben tanımamazlıktan gelirim seni.
Sen yeterki geri gel.
Düşünüyorum da
İyi ki beyaz diye bir renk var
İyi ki beyaz var.
Kapkaranlık dünyama
Seni çizmekte kullandığım
En güzel boya.
Alfabeye her harften bir tane bırakmışlar
Sana söyleyeceğim o kadar çok kelime
O kadar çok cümle var ki.
Kahramanları sadece biz olan
Ve o kadar çok hikâye var ki.
Ama harfleri yetersiz kalıyor.
Sana uzak bir yapraktım.
Her gün dua eden,
Rüzgârın çıkmasını bekleyip,
Saçına düşmek isteyen…
Sen ne yaptın peki!
Bütün bir yaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!