Rıdvan Cankiç Şiirleri - Şair Rıdvan Cankiç

Seninle ilgili her şeyi yok ettim
Anıları unutmak için kendime eziyet ettim
Hatıralarımızın hepsini çöpe attım
Gezdiğimiz sokaktan taşındım.
Ortak dostlarımız ile ayrıldım.
İki şeyden kurtulamadım.

Yoksun,
Ama ben gene de seviyorum seni.
Yokluğunu da seviyorum.
Bir de olsan,
Yanımda bir olsan,
Bak seni öyle bir seveceğim ki.

Koklarsın,
Hissedersin,
Ama başını çevirdiğinde,
Yanında olmadığı ile yüzleşirsin.
Evinin bütün odalarında sesini duyarsın,
Ama içini gezdiğinde

Öyle bir ağlamalısın ki,
Göz kapakların uykuyu unutmalı
Yüzün gülmeyi unutmalı,
Sesin konuşmayı unutmalı
Sadece hıçkıra hıçkıra yok olmalısın.

Eskiden,
Her yerde seni seni görürdüm.
Elimi tumana bile gerek yoktu.
Sadece,
Başımı görmek istediğim yere,
Her yere,

Omzunun üstüne
Yukarıdan aşağıya gerdanına
Saçlarının başladığı yere
Dudaklarının üzerine
Diz kapağının üzerine
Hatta kalbinin olduğu yere

Yüreğini, benim yüreğimin yanına koyarsan eğer
Ne kadar çok konuşacak şeyleri varmış şaşırırsın
Sana da onları seyredip, dinlemek kalır.

Gene yağmur yağıyor
Ben de senin için,
Her damlasına günaydın sakladım.
Lütfen şemsiyeni kapat ki,
Yüzüne dokunsunlar.

Zaman ne demek biliyor musun?
Belki kolundaki saate bakıp söyleyeceksin.
Belki de “bir yılın on iki ayına eşittir” diyeceksin
Belki de bana denklemden bahsedeceksin.
Bir süre sonra matematiksel kavramlarına kızdığımdan.
Bana “on iki tane burç” diyeceksin.

Hep beklediğimdin
Hiç kaybetmek istemediğim
Yanım (ın) da olmak istediğim
Kendime ait bir zamanımın olmadığı

Bütün zamanlarımın sahibisin