Zemheri vaktidir,
Puşt yuvasında gül açar
Ve koklar ölüler.
Zemheri vaktidir,
El, alem olu-verir,
Kırlangıçlar küsmüş bize,
Kanatları kırık
Ve serin değil hiçbir yan.
Ey ben! gafilim,
Eylül yağacak zamana san.
Ah göçe giden gök mavileri,
Nefes almak da zorlaştı artık,
Üstelik fabrika dumanlarından da değil.
Sokaklarda yürümek, bir elinde çiçek...
Sarılmak imkansız, hava karanlık,
Gözün gözü görmesi mi saçmalık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!