Reşat Öztoprak Şiirleri - Şair Reşat Özt ...

Oysa benim uykularımda şairler büyür,
Kuytuları yüreğimin hep bir deniz.
Kan renkli gözlerimde saklanan gece,
Hep bir ayla tutuşup durur.

Marifetsizliğinde şiirler yazılır günün,

Tüm yargılardan ve bütün yanılgılardan öte
Düşleyebilmek bir zamanı
Bir kıtanın bir ucundan öbür ucuna
Sessizlenmek sonra o kıtanında bir yerinde
İkmal edip bütün yorgunlukları
Mecal kalmayıncaya dek yürümek

Gecenin yüreğinde yatan
Zamanlarca asimile edilmiş
Özene bezene hazırlanıp
Konulmuş gibi duran şu yalnızlık

Cebi dikik bir kefen gibi

Kimsesizlik kadar zor
Ve bir çocuk kadar masum görünür,
Şu son nefesi alıp vermek.
Sanki,
Bir intikam gibi,
Sanki bir ayrılık gibi,

Meridyenler arası yolculuklarımızın birinde
Afrika'nın bir yerinde büsbütün çıplak buluyoruz kendimizi
O güneşin alnında da ellerin üşüyor ellerimden uzakta
Ukereve diye anılıyoruz binlerce damlacık arasında
Ve karnına girip bir levreğin bir bütün halinde
Nil'e uzanıyoruz toprak kıyılarından eski bir medeniyetin

Bir nefesten başka neyi vardır ki insanın;
Bir bahar yeşili doğumu
Ve bir tutkal siyahı ölümü...

Nefret ettiğiyle de yaşar insan,
En nefret ettiğiyle de hem de.

Tükenip gitmekten bıkarken,
Tükenip gitmekle de yaşar
Ve ölmekle gün ve gün,

Sana yazamadığım ama anlatmak istediklerim var,
Anlatamadığım ama yazmak istediklerim.
Usul bir gece düşün
Ve koynunda bir meltem,
Benim kollarımda sen
Ellerimde aşk havlinde bir ten.

Yetmiyor,
Ne seni görmek,
Ne senden bir şeyler görmek,
Yüreğimin kovuğuna bile,
Yetmiyor.

Bir ömür sevdim seni,
Sevdim,
Seviyorum,
Seveceğim.
Farz et ki yetmiş yıl,
Yetmiş yıl