Uçuruma meskenim,
Uçuruma mesken.
Ölümler doğuyor ahh
Bu sensiz yanan etten.
Güneş ağlar,
Ay üşür sevgilim,
Umarım farkındadır gök kırlangıçları teker teker yitirdiğinin
Ve maviliğinin altında o siyah kanatların tek tek düştüğünün.
Umarım farkındadır,
Umarım farkındadır.
...ve gülücükler açıyorken
Mor salkımlı akasya bahçeleri
Rutubet işlemiş köhne zihinlere,
Avuçlarında sanrılar
Öteliyor insan olabilmeyi
Gitmek istiyorum kendimden sana doğru uzanan yollarda,
Ellerimde çantalar gelecek dolu ve papatyalar beyaz.
Dilimde türküler acısız sağanak bir yağmur telaşında,
Sırılsıklam aşktan şiirler dudakların için gelmek sana...
Uyansam bir yerinde dünyanın
Unutmuş olsam bütün kabusları
Ve bilemesem var ile yok olmayı.
Bir köşesinde bir odanın, bir yatak
Ve camdan görünen hüzün ağacının
Rüzgarı eşeleyen dalları,
Sonra bizim seslerimiz düşer kulaklardan
Sonra isimlerimiz toz tutar beyinlerde
Yetmez, anılarımız paslanır raflarda
Unutulmaz mı zanneder insan ne varsa
Dalgalar vurdukça hatıraların kumdan kaleler gibi
Urfa'nın bir yerinde bir sokağı adımlıyorum,
Bir kuş konuyor diğer ucuna sokağın.
Kanatlarını düşlüyorum gerçekleri iterek,
Sen birikiyor yine avuçlarıma, avuçlarım terliyor ortasında sokağın.
Göç halinde kuşlar içletiyor ister istemez,
Uzaktan bakışların çarpıyor gözüme sevgilim suskunca,
Gri renklilerimi sen emziriyorsun göğsünde ve şefkatinde.
Ana rahmi gibi bereketli şiirime tohumlar serpiyorsun
Ve yağmurlar yağdırıyorsun durmadan iliklerime değin sessizce.
Uzunca sevgilim,
Uzunca.
Bir dünya gibi
Boylu boyunca.
Saçların kadar uzun,
Kızıllığında mahsun
Vakit geç oldu Leyla,
Yarısı gecenin
Ve daha çok var güneşe.
Ses ver sesime,
Sol yanımda bir ağrı,
Gözlerin gözlerimden gidince.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!