Recep Akıl Şiirleri - Şair Recep Akıl

İnsan toplumsal bir varlıktır.

Bu yüzden yaşadığı topluma uyum sağlamak mecburiyetindedir.

Uyumsuzluk dışlanmaya sebep olur.

Ne olacaksa o olur. Ne olmuşsa hayırlısı odur. Zorlamak, zorlanmaya sebep olur.

Bence bu cümlenin künhüne vakıf olabilirse insan huzuru ve mutluluğu bulur.

Öte yandan bu anlayış çerçevesinde kişiye düşen, Cenab-ı Rabbül Alemin'in verdiği aklı doğru kullanmasıdır.

İnsan bir görüşü, bir düşünceyi, bir inancı benimsemişse onu her yönü ve ayrıntısıyla imkân ve yeteneklerinin el verdiği ölçüler içinde en iyi bir şekilde öğrenmelidir.

Ama tabi öğrenmek kişiye sorumluluk da yükler. Öğrendiğini öğretmelidir ki bir işe yarasın.

Aksi takdirde elde etmiş olduğu bilgi onun üzerinde yük olur ve zaman içinde ağırlaşarak taşınamaz hale gelir.

Sabır insanı yanlış yapmaktan alıkoyar. Telâfisi mümkün olmayacak hatalardan korur.

Evet, sabretmek zordur. Ortaya çıkan sıkıntı ve olumsuzluklara dayanmak kolay değil.

Peki, ama başka ne yapılabilir?

"Belçika maçı nerelerden getirip bu hale taşıdı. Müthiş, işte böyle basketbol hatalar oyunu," diye heyecan içinde konuşuyor anlatıcı.

Basketbol hatalar oyunu, futbol hatalar oyunu, voleybol hatalar oyunu, hentbol...

Bütün anlatıcıların dilinde bu deyim. 'Hatalar oyunu.'

İnsanoğlu bünyesinde yaradılıştan gelen olumlu ve olumsuz pek çok duyguya sahiptir.

Kıskançlık da bu duyguların olumsuz bölümünde yer alır.

Kıskançlık ve benzeri olumsuz duyguların yok edilebilmesi mümkündür elbette ama zor olduğunu da biliriz.

Huzur ve mutluluk kavramları insanın kendiyle barışık olması ya da olmaması durumuna göre anlam kazanır.

Nefsiyle barışık olmadıkça nereye giderse gitsin, ne yaparsa yapsın, toplumsal statüsü ne olursa olsun huzuru da manevi zenginliği de bulması kolay değil. Hatta belki mümkün de değil.

Elbette insanın hayata dair umutları, beklentileri, kaygıları, oluyor. Bu çok doğal… Hayat hep düz bir yol değil, inişler de var, yokuşlar da.

Gelen gider kim kalmış ki dünyada.

Annenden doğduğunda yalnızdın, giderken de yalnız olacaksın. Zaten hayatın boyunca da yalnızdın.

Çevrendeki her şey, ama her şey sadece bir yanılsama, illüzyon. Tıpkı bu dünyanın kendisi gibi.

Hırs yakıcı, kavurucu, aman vermez bir büyük beladır.

İnsanı her şeye sahip olmaya iter ve asla doymak bilmez, tatmin olmaz.

Bencildir de, kıyıcı ve acımasızdır.

Ne yiyip içtiğin, nerede eğlendiğin, hangi marka telefon kullanıp, hangi marka araca bindiğin, ayakkabının, pantolonunun markası kendi işi gücüyle ilgilenen, çevresine değer veren, insana saygı ve sevgi çerçevesinde yaklaşan hiç kimseyi ilgilendirmiyor.

Yaşadığın evin nasıl bir şey olduğu da...

Bunların ilgilendiği şey sensin.