Bencillik öyle yakıcı ve kıyıcı bir duygudur ki insanın felaketi olur. Ve onu bir daha asla çıkamayacağı bir girdabın içine iterek mahvına sebep olur.
Her ne olursa olsun, her ne şekilde olursa, olsun sahiplenmek isteği insanı dönülemez yanlış yollara itiyor.
Sonra da gelsin mutsuzluk, gelsin eziyet; hem kendisine ve hem de çevresine.
İnsan içinde bulunduğu bu yalan dünyanın hay huyu içinde, zaman zaman durup mola vermeli ve içine dönüp kendini dinlemelidir.
Çünkü dünyanın gelip geçiciliği karşısında elimizde bu gerçeği değiştirebilecek bir yaptırım gücüne sahip değiliz.
Yaratılmış olan her şeyin belli bir ömrü olduğu için, perde kapandığında yanımıza kalan şey, hayat boyunca yapıp ettiklerimizin faturası kalacak.
Ve biz bu faturayı ödemek mecburiyetindeyiz. Kaçış yok./15.03.25
Sevgi dediğimiz şey aslında kendinden önce sevdiğini düşünmek demek değil midir?
Onun için fedakârlık yapmak?
Yeniden bir araya geleceklerini bilenler için ayrılıklar hüzün veriyor olsa da güzeldir.
Dervişçe yaşamak anlaşılır bir durumdur.
Allah rızası için bu dünyadan vazgeçerek, bu dünyaya değer vermeyip ahiret için yaşamak…
Efsaneye göre İskender'e kendisine gösterilen bir düğümü çözebilirse eğer, Asya'nın hâkimi olacağı söylenir.
O da düğümü çözmeye çalışır ama çözemeyince daha fazla uğraşmaz, çeker kılıcı düğümün üzerine vurur ipi ikiye böler ve" İşte çözdüm," deyip keser atar.
Acaba diyorum bazı durumlarda kesip atmak daha mı iyidir? Zaman kaybetmektense...
Ne olursa olsun mutlaka hep ben kazanmalıyım,” mantığıyla hareket eden biri kendisiyle yarışa girdiği kişiyi rakip değil düşman beller.
Düşmanla yarışılmaz savaşılır. Savaşın temel mantığıysa düşmanı yok etmektir.
Hep kazanmalıyım,” düşüncesi ve hırsıyla hareket etmek hayatı çekilmez bir işkence haline getirir.
Var olan her şeyin var olması gerçeğinin ardında mutlaka bir sebep vardır.
Sebepler için de sebepler vardır.
Ölüm, bir gerçek olduğuna göre onun da tecelli edebilmesi için bir sebebe ihtiyaç vardır.
Ömrü bittiğinde insan ölür, bu kadar basit.
"Gözden uzak olan, gönülden de uzak olur" derler ya hani, işte öyle..
Hâlbuki geçmişte ne çok eş dost, hısım akrabamız vardı da şimdilerde onların bizim, bizim de onların isimlerini bile hatırlamadığımız.
Değil mi?
Bir mesleğin uzmanı mı olmak istiyorsun? O halde çıraklığa talip olmalısın.
Çekiç ve örs arasında dövülen demir misâli, yıllar içinde iyice pişmeli ve tava gelmelisin ki ustalığı hak edebilesin.
Seyredip bakarak usta olunmaz. Bizzat işin içinde olmalısın.
Kısa ya da uzun her sohbetin bir sonu vardır diye biliriz değil mi? Öyle midir?
Gün gelir de fırsat çıkar, ya da gerekli görülür bittiğini sandığımız o sohbet kaldığı yerden devam etme imkânı bulmaz mı acaba? Kim bilir? Tabi ki zaman...
Öte yandan yaptığımız her sohbeti aklımızda tutmak zorunda hissetmeli miyiz?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!