Baba çocuğunu gizlice takibe almış. Okula gidip gelirken peşinde.. Birileri fark edip fotoğrafını çekiyor ve Sosyal Medya’da yayımlıyor. Linç etmişler adamı.
Fırsat kolluyoruz, "Biri bir hata yapsa da tepesine binsek," diye.
O baba bir şeylerden şüphelenmemiş olsa böyle bir davranışın içine girmez.
Doğru mu yapıyor? Hayır. Çocuğuna doğru bir aile ve toplum eğitimi verememiş olmanın sıkıntısıyla yapıyor bunu.
Çünkü çocuğuna güvenmiyor.
Evet, öncelikle çocuklara güvenmeliyiz, ama bu güven duygusunu zedelememesi için onlara daha bebeklikten itibaren toplumun kabullendiği davranış özelliklerini de kazandırmalıyız.
Ve tabi bunları içselleştirerek hayatına raptetmesini sağlamalı ve kullanmayı öğretmeliyiz.
Daha iki yaşına bile gelmemiş çocuğun eline telefon ya da tablet tutuşturursan çocuğunun bağımlı olduğundan şikâyet etmeyeceksin.
Evlat yetiştirmek doyurup beslemek, üstünü, başını giydirmek demek değildir.
Koruyup gözetirken yapması muhtemel yanlışları da gösterip usulünce uyarıp düzeltmesini sağlamaktır.
Kaçımız çocuklarımızla oturup aile içinde eğitim amacıyla konuşmalar yapıyor, sohbetler ediyoruz?
Dönüp önce kendimize bakmalıyız. Biz çok mu mükemmeliz?/17.4.26
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 22:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!