Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Her şey güzel yaratılmış bizlere,
Sonra Cennet yaratılmış güzele,
Güzeller için yaratılmış bu berzah,
Yeter ki yaradandır dersen Allah.

İman eyledim yaratanın birliğine,

Herkes başlar sabahları bir çay bir de simit,
Güzel bir şiir yazmaktır benim derdimde,
Kimi simitle doyar kimisi Şiirle
Önemli olan ne ile doyduğun değildir.
Mutlu olabilmek hayalidir nasıl? kiminle.

Hep çocuklar suçluydu,
İstemeden vurdular çocukları,
Kızmıştı iyi insanlar onlara,
Bombalıdılar Gazze'de çocukları,
Desem inanır mısın gerçekten,
Öyle olmasa neden engel olmasın,

Sabahı atlattım kalmadı takatım,
Üç beş güne hemen gelir Corona,
Korkudan gelmiyor hapşurasım,
Başka evlere misafir ol sen Corona.

Soğuklara Kışa düşman ettirdin,

Vuslat çürütür bizi ayrılık çürütür,
Sevda çürütür bizi, yalnızlık çürütür,
Sen çeker gidersin ardına bakmadan,
Beni ise ihanet çürütür vefa çürütür.

Sen dağların yalnız çoban Heidi'si,

Gel davet ettim seni yanıma,
Çık gel görmeye adım adım,
Çok zaman oldu bak görmeyeli,
Can'da arar seni can adım adım.

Bir kahve içersin hem ayak üstü,

Bir düğün çalıyor bizden uzakta,
Nereden bilecek benim derdimi,
Ölüm gelmiş kaşla göz arasında,
Davulla mı yollarlar sizde öleni.

Sallanır mı tabut üstünde bayrak,

Hastamısın adamım nedir bu neşeler,
Bu devir de inan, ancak deliler güler,
Borç gırtlağa çıkmış düşünceli haneler,
Bu devirde haline ancak deliler güler.

Sorma Mehmet amca yine icraya düşmüş,

Dün gece Demokrasiyi misafir ettim,
Demokrat Atının ayağı aksadı yine,
Hürriyet kisvesinde girdi bir yalan,
Canımı kurban verdim gelip gidene.

Meğerse bana pek çok şeyler anlattı,

Özgürdük dağlarda Güvercin gibi,
Kırlara koşar kuzuları güderdik,
İşimiz olmazdı parayla pulla,
Öyle demokrasi ayağına gelmezdik.

Sokakları yakarlardı demokratlar,