Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Hastamısın adamım nedir bu neşeler,
Bu devir de inan, ancak deliler güler,
Borç gırtlağa çıkmış düşünceli haneler,
Bu devirde haline ancak deliler güler.

Sorma Mehmet amca yine icraya düşmüş,

Dün gece Demokrasiyi misafir ettim,
Demokrat Atının ayağı aksadı yine,
Hürriyet kisvesinde girdi bir yalan,
Canımı kurban verdim gelip gidene.

Meğerse bana pek çok şeyler anlattı,

Özgürdük dağlarda Güvercin gibi,
Kırlara koşar kuzuları güderdik,
İşimiz olmazdı parayla pulla,
Öyle demokrasi ayağına gelmezdik.

Sokakları yakarlardı demokratlar,

Denizlere çıktım Uskumru avlamaya,
Çakal denizler yine coşkun bugünlerde,
Çaka atıp duruyor coşan kayıklara,
Gözlerim yine arıyor maviliklerde...bir güzel,
Gözleri çakır çakır parlayan ruhuma.

Bir gece denizin kenarında ben,
Şimdi mavi gözlerini düşündüm,
Bir titreme aldı ruhumu birden,
Ağustos ayında sensiz üşüdüm.

Kirpiğin batardı masum yüreğe,

Malatya toprakları kokuyordu toprak,
Emeksizde emek çekerek yürüyordum,
Gözlerim arasında kayboldu Şıpşıpı sokağı,
Yavaş yavaş Fuzuliye doğru geliyordum,

Bir Çöşnük kadar hürdü başım o gün,

Ela gözlüm benden sana mektup var,
Gurbetten Sılaya çok çok selam söyle,
Uzundur yollar, soğuktur dağlar taşlar,
Dostum, komşum, anama git kelam eyle.

Ağaçları boldur kuşlar ötmüyor,

orma felek sorma birde halimi,
Hedefi şaşırmış kurşuna döndüm,
Kırdın kolumu, kanadımı, ümidimi,
Merada atılı sınır taşına döndüm.

Yıktın yıllarca gezdiğim şehirleri,

Anlamazsın sen beni sevgilim,
Ben Seyhan nehri gibi durgunum,
Bana çık gel bekliyorum demişsin,
Ovaya çöken bir Kış gibi yorgunum.

Bilemezsin sen göklerimin rengini,

İşte al defterimi ne yazarsan yaz,
Hatadan dönülmenin en bariz anı;
Dünya da bile felaketler olurken,
Bana da dokundu der geçerim biraz.

Üzülürüm belki de yorulurum az,