Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Geçmişim yüklü bir kara tren,
Bir vefa görmedim ellerinden,
Hep acı madeni doldu yüreğim,
Bir elveda deseydin giderken.

Gittiğin gezdiğin şehir yabancı,

Gelmiyorsun demişsin, artık sevmiyorsun demişsin,
Bak bu kısmı anlatamam işlerim yoğun bitmiyor çalışmam,
Gece Sabaha kadar Yıldız çizerim gökyüzüne tek tek,
Şu Kutup Yıldızı şu Yalancı Çoban Yıldızı şu Tarık Yıldızı,
Güneş çizerim bunları silip Sabaha karşı.

Sorma bir bahar akşamı yine Yazdayız,
Bizden geçti gençlik hep itirazdayız,
O güzel zülfün tarayıp geçip de gitmiş,
Biz zaman geçirmek için boş avazdayız.

Sarı saçlarını bir bahara teslim etmiş,

Ağa mıyım Bey miyim ki Kürküm olsun,
Azrail'e dost olmuşum ne korkum olsun,
Sen salla ayağını yerde ey mağrur bey,
Bir kefenle gömecekler hey yavrum hey.

Sıra sıra sürülerim olmadı benim felek,

Yine mi gittin evi terk edip?
Çaldı mı kapını gelip ayrılık,
Yeminlerde etmiştin gitmem diye,
Bu kadar mıydı sende yalakalık.

Kırdın mı bardakları delice,

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,
Laf anlamaz hep kendine yontmakta,
Bir sarışın kız geçerken köşe başında,
Bir ayyaş kaldırım kenarında uyumakta.

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,

Ne incindir yârim sende,
Biz Mevla'nın bir kuluyuz,
Dost bağının gülü sende,
Bir ölüyüz bir diriyiz.

Sorarlarsa Hak getirdi,

Ah! sen kalbimin zamansız şiiri,
Adana gibisin gelip geçerken,
Biter mi sevenin kalbinde kini,
Bir şair olursun beni yazarken.

Seyhan nehridir senin bir adın,

Bir fırtına esiyor dalgalı denizlerde,
El ele tutuşuyor rıhtımda o aşıklar,
Güneş yavaşça batıyor doruklarda,
Bir koku geliyor uzaklardan ruhuma,

Bir sana uzaktayım bir de vatanıma.

Bir şiir yazdım bir şiir dillere destandı,
Ne Ferhat'ın dağları delişini anlatır,
Ne Mecnun'un çöllere düşüşünü,
Bir şiir yazdım Kalbimin çekip gidişini.

Bülbül'ün Güle aşkı hepsi bir yalan,