Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Ben bu kapıya daha gelmem,
Solmazdım seni tanımasam,
İstanbul İstanbul olmazdı bilirsin,
Kız kulesi yıkılırdı denizlere.

Konstantinapol İstanbul olurdu,

Bir dere vardı bir dere bizim köyde eskiden,
Coştum mu suyu ile deli gibi coşup akan,
Bir dere vardı bir dere bizim köyde eskiden,
Aktıkça göz yaşına ortak olarak ağlatan.

Bulanırdı taşardı yollar, dağlar sel olur akardı,

Geçmişim yüklü bir kara tren,
Bir vefa görmedim ellerinden,
Hep acı madeni doldu yüreğim,
Bir elveda deseydin giderken.

Gittiğin gezdiğin şehir yabancı,

Gelmiyorsun demişsin, artık sevmiyorsun demişsin,
Bak bu kısmı anlatamam işlerim yoğun bitmiyor çalışmam,
Gece Sabaha kadar Yıldız çizerim gökyüzüne tek tek,
Şu Kutup Yıldızı şu Yalancı Çoban Yıldızı şu Tarık Yıldızı,
Güneş çizerim bunları silip Sabaha karşı.

Sorma bir bahar akşamı yine Yazdayız,
Bizden geçti gençlik hep itirazdayız,
O güzel zülfün tarayıp geçip de gitmiş,
Biz zaman geçirmek için boş avazdayız.

Sarı saçlarını bir bahara teslim etmiş,

Ağa mıyım Bey miyim ki Kürküm olsun,
Azrail'e dost olmuşum ne korkum olsun,
Sen salla ayağını yerde ey mağrur bey,
Bir kefenle gömecekler hey yavrum hey.

Sıra sıra sürülerim olmadı benim felek,

Yine mi gittin evi terk edip?
Çaldı mı kapını gelip ayrılık,
Yeminlerde etmiştin gitmem diye,
Bu kadar mıydı sende yalakalık.

Kırdın mı bardakları delice,

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,
Laf anlamaz hep kendine yontmakta,
Bir sarışın kız geçerken köşe başında,
Bir ayyaş kaldırım kenarında uyumakta.

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,

Çizmelerini giyin de gel yanıma,
Bu seller çok nasihat götürür daha,
Boğacak gibi geldi lafların oturdu;
Hesabın varsa cahil olmadan gel,

Sana boyunca laf anlatacağım,

Ne incindir yârim sende,
Biz Mevla'nın bir kuluyuz,
Dost bağının gülü sende,
Bir ölüyüz bir diriyiz.

Sorarlarsa Hak getirdi,