Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Sorurlar seni benden bir gün elbette,
Bırakın yolu Cehenneme varsın derim,
Sanırım gözlerinde benim mahpusum,
Ebedi aşk zindanlarında kalsın derim.

Her azabın elbet bir gün sonu vardır,

At alır gider seni bir gün uzaklara,
Unutulursun elbet sende zamanla,
Gidenler unutulmadı mı sanırsın...
Unutuldular unutuldular artık anla.

Hayalin bir boz ata binip gitmektir,

Bir çizmeydi İtalya ayaklarımda,
Ve sen o çizmeye eğilen kadın,
Çanta diye taktım İspanya'yı omuzuma,
Sen se bende Fransa gibi yaşadın.

Almanya'ydı bende bir adın senin,

Yaban elde gezer iken,
Ayağıma bir taş geldi,
Türlü mani düzer iken,
Ayağıma kocaman bir taş değdi.

Sordum atmış körpe çocuk,

Bir Bahar günüydü o gün,
Çiçekler hasretten yola baktı,
Bir güzel geldi Kaleden inip,
Bana bakıp birden kahkaha attı,

Oysa ben daha yeni tıraş olmuştum,

Barış'ı getireceğim bu köye,
Eşeklerin arkadaşlığı bitmesin diye,
Sarı çizmeli Mehmet Ağa'nın,
İsmi mezarından silinmesin diye.

Barış'ı getireceğim bu köye,

Allah aşkına yine başlama söze,
Görüyorsun anlamam başım dumanlı,
Ne anlayacak kafam var şimdi bende,
Bedenim çürümüş kalkmaz evhamlı.

Allah aşkına yine başlama söze,

Kardinaller toplantısı var yine,
Pavlus gibi yalanlar bin para,
Kafirden farkı kalmamış alemin,
Her imanıyla uymuş Hristiyan'a.

Puta tapmaz amma paraya tapar,

Hatırımı kırma bir sabah olsun,
Bayramda dahi sor hatırımızı,
Yarınlar ne gösterir bilinmez ki,
Ölmeden önce gel çal kapımızı.

Bilirsin Bayramlar yalnız çekilmez,

Yine bayramlar geldi bugün şehrime,
Tokalaştım vedalaştım sevdiklerimle,
Güller açtı bahçemde kokladım sessiz.
Bu Bayramı da geçirdim babam sensiz.

Bir kurbandı kesilen bu Bayram sabahı,