Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Ağa mıyım Bey miyim ki Kürküm olsun,
Azrail'e dost olmuşum ne korkum olsun,
Sen salla ayağını yerde ey mağrur bey,
Bir kefenle gömecekler hey yavrum hey.

Sıra sıra sürülerim olmadı benim felek,

Yine mi gittin evi terk edip?
Çaldı mı kapını gelip ayrılık,
Yeminlerde etmiştin gitmem diye,
Bu kadar mıydı sende yalakalık.

Kırdın mı bardakları delice,

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,
Laf anlamaz hep kendine yontmakta,
Bir sarışın kız geçerken köşe başında,
Bir ayyaş kaldırım kenarında uyumakta.

Bir Komünistin tehdidi altında gönlüm,

Ne incindir yârim sende,
Biz Mevla'nın bir kuluyuz,
Dost bağının gülü sende,
Bir ölüyüz bir diriyiz.

Sorarlarsa Hak getirdi,

Ah! sen kalbimin zamansız şiiri,
Adana gibisin gelip geçerken,
Biter mi sevenin kalbinde kini,
Bir şair olursun beni yazarken.

Seyhan nehridir senin bir adın,

Bir fırtına esiyor dalgalı denizlerde,
El ele tutuşuyor rıhtımda o aşıklar,
Güneş yavaşça batıyor doruklarda,
Bir koku geliyor uzaklardan ruhuma,

Bir sana uzaktayım bir de vatanıma.

Bir şiir yazdım bir şiir dillere destandı,
Ne Ferhat'ın dağları delişini anlatır,
Ne Mecnun'un çöllere düşüşünü,
Bir şiir yazdım Kalbimin çekip gidişini.

Bülbül'ün Güle aşkı hepsi bir yalan,

Limanda unuttum kendimi,
Elimde gözyaşlarından çay,
Her yudum zehir oldu içime,
Dedim ki vay vefasızlık vay.

Oysa Güller içinde büyüttüm,

Uzundu yollarım bitmez sanırdım,
Ümitler tükenmez gitmez sanırdım,
Kalbimle adalete, hukuka inanırdım,
Anladım ki bitmiş yollarım benim.

Vardı gelecekten bitmez emellerim,

Biz Adanalıydık bahçemizde karlar yerine uçuşan çöpler vardı,
Kaldırımlar parça parça yamalıydı,
Etrafımızda hayvan besleyen komşular,
Şikayetin bini bin paraydı.

Biz Adanalıydık sokaklarda her gün kavgalar olurdu öyle,