Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Delirdin mi Tilki bu ne rahatlık,
Gündüz vakti bence ava gidilmez,
Efendi emminin kızlarıdır tavuk,
Ava gideceksen gündüz işe gidilmez.

Bak söylemesi yersin kurşunu,

Ölünce mi biter gurbet acısı,
Yok mudur hasretin ana bacısı,
Yüreğime koydun bir kon sancısı,
Böylemidir senin ahtın ve vefan.

Ellerin küçüktü eğildim öptüm,

Gül kokusu geliyor yine teninden,
Damla damla ter ter döküyor Güllerini,
Yine manolyalar açmış yanaklarında,
Misk kokusuna bezedin bu akşamları.

Kaç günlük yoldan geldin yorulmuşsun,

Ölümler akşam mı gelir hep,
Perdeler kapanmaz mı gecede,
Nasıl ayrılır karanlıkta bedenden,
Dur diyen olmaz mı ayrılan ruha,

Korkunç akşamlar sokaklarda,

Hasret hastalığına çare bulunmaz,
Bu alimler neden çaresiz Doktor,
Aşı yapılsa bu kadar aşık olunmaz,
Bu alimler neden çaresiz Doktor.

Ölüm müdür bu sevdanın çaresi,

Gül yüzlüm bana suizan etmiş,
Benden duyduğunu ellere satmış,
Benden bana yabancı dost tutmuş,
Nerden bilsin Mişmiş'in hasını o yar,
Ben sormazsam elbet soran Allah var.

Sormayın halimi bilenler bilir,
Gider yâri olanlar evine varır,
Tüccar bir mal verir bir malı alır,
Altının dilini sarraftan sorun.

Çıkmış Kale başında Baykuşlar,

Gözlerini kapat sanki bir serap rüyasına,
Bir dağ başında yada uçurum kenarında,
Gözlerinle dua et bu kararan ruhuma,
Aminlerin gelsin de misafir olsun bana.

Soğuk bir Kış gününde üşüyen şu ruhum,

Sorarsan neden güvenin yoktur,
Seçtiğimiz vekiller boşa çıkıyor,
Her seçimde vaat verenler var ya,
Koltuğa çıkınca hemen unutuyor.

Milletin derdi aç karın doyurmak,

Merhamet eyle ki bu kabım bomboştur,
Nice aşıklar geçti ruhum sarhoştur,
Bir avcunun elinde yaralı Ceylan oldum,
Onun elinden ölmek hem acıdır hem hoştur.