Sorulur mu insana bu yürek koca deniz,
Boğar her gün biraz mahşer karanlığında,
Ne desen evet dedim bıraktım beni bensiz,
Cehennem çukuruna attın en zor anım da.
Ne sen sensin ne ben ben buluştuk ortalıkta,
Sabah sokaklarında dolaşır dururum,
Bir selam versem alarmısın Yüreğir,
Gökyüzünde Güneş yine kırk derece,
Cehennemi yaşatma Dünyada bize,
Kuşlar ötüşür dallarda Bülbüller gibi,
İstemeden çıktın hedef yoluma,
Çölde diken oldum Gölde damla,
Mecnun zaten bendim kendime,
Böyle yaşadıysam suç hep benim mi?
Bardak bardak yıktım gönül hanımı,
Bir Bayram çektin gittin,
Tam Bayram namazında,
Bu kadar küskün kalmak...
Nedir? neyin amacında.
Uzun boyunla salındın,
Göklere yükselecekti,
Güz gelmese ekilen Buğdaylar,
Yılları durduracaktı saatler belki,
Yürümeseydi saatle zamanlar.
Neyin ümidini tutuyorsun hala,
Her şey güzel yaratılmış bizlere,
Sonra Cennet yaratılmış güzele,
Güzeller için yaratılmış bu berzah,
Yeter ki yaradandır dersen Allah.
İman eyledim yaratanın birliğine,
Herkes başlar sabahları bir çay bir de simit,
Güzel bir şiir yazmaktır benim derdimde,
Kimi simitle doyar kimisi Şiirle
Önemli olan ne ile doyduğun değildir.
Mutlu olabilmek hayalidir nasıl? kiminle.
Hani Masallarda Kurbağalar vardır,
Öpünce insan olan cezalı Kurbağalar.
Prensesini arayan bir köşede sessizce,
Dünyanın en güzeli sensin diyen Aynalar.
Hani Masallarda saçlarını kuleden uzatan,
Hep çocuklar suçluydu,
İstemeden vurdular çocukları,
Kızmıştı iyi insanlar onlara,
Bombalıdılar Gazze'de çocukları,
Desem inanır mısın gerçekten,
Öyle olmasa neden engel olmasın,
Sabahı atlattım kalmadı takatım,
Üç beş güne hemen gelir Corona,
Korkudan gelmiyor hapşurasım,
Başka evlere misafir ol sen Corona.
Soğuklara Kışa düşman ettirdin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!