Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Bir Bayram çektin gittin,
Tam Bayram namazında,
Bu kadar küskün kalmak...
Nedir? neyin amacında.

Uzun boyunla salındın,

Göklere yükselecekti,
Güz gelmese ekilen Buğdaylar,
Yılları durduracaktı saatler belki,
Yürümeseydi saatle zamanlar.

Neyin ümidini tutuyorsun hala,

Her şey güzel yaratılmış bizlere,
Sonra Cennet yaratılmış güzele,
Güzeller için yaratılmış bu berzah,
Yeter ki yaradandır dersen Allah.

İman eyledim yaratanın birliğine,

Herkes başlar sabahları bir çay bir de simit,
Güzel bir şiir yazmaktır benim derdimde,
Kimi simitle doyar kimisi Şiirle
Önemli olan ne ile doyduğun değildir.
Mutlu olabilmek hayalidir nasıl? kiminle.

Hani Masallarda Kurbağalar vardır,
Öpünce insan olan cezalı Kurbağalar.
Prensesini arayan bir köşede sessizce,
Dünyanın en güzeli sensin diyen Aynalar.

Hani Masallarda saçlarını kuleden uzatan,

Hep çocuklar suçluydu,
İstemeden vurdular çocukları,
Kızmıştı iyi insanlar onlara,
Bombalıdılar Gazze'de çocukları,
Desem inanır mısın gerçekten,
Öyle olmasa neden engel olmasın,

Sabahı atlattım kalmadı takatım,
Üç beş güne hemen gelir Corona,
Korkudan gelmiyor hapşurasım,
Başka evlere misafir ol sen Corona.

Soğuklara Kışa düşman ettirdin,

Vuslat çürütür bizi ayrılık çürütür,
Sevda çürütür bizi, yalnızlık çürütür,
Sen çeker gidersin ardına bakmadan,
Beni ise ihanet çürütür vefa çürütür.

Sen dağların yalnız çoban Heidi'si,

Gel davet ettim seni yanıma,
Çık gel görmeye adım adım,
Çok zaman oldu bak görmeyeli,
Can'da arar seni can adım adım.

Bir kahve içersin hem ayak üstü,

Bir düğün çalıyor bizden uzakta,
Nereden bilecek benim derdimi,
Ölüm gelmiş kaşla göz arasında,
Davulla mı yollarlar sizde öleni.

Sallanır mı tabut üstünde bayrak,