Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Üstat bu gece demdeyim derince,
Yine bir mazi kapımı çaldı misafir bize.
Oturdum ortada bir sofra mevcut,
Dertleri bölüştük biri size biri bize.

Gökten ne bir elma düştü ne bir yıldız,

Beni sormadan çekip gitmişsin,
Gel de şimdi sensiz yollara düşme,
Söyle nedir bu apansız gidişin,
Gel de şimdi mecnun hallere düşme.

İnsan bir danışır bir yol konuşur,

Kim bu Dünyada ebedi yaşadı ahmak,
Hepimizin gayesi bir Cennete varmak,
Sanırsın ki her dem etsem yok günah,
Varsa da kıssası bir hal vakit yanmak.

Bilmez misin bu Dünya her gün değişir,

Bir asmalı evim ve önünde bir Kedim,
Panjuru mosmor Menekşe moru işte,
Kapısında bir Lale kocaman bir Gül üstte,
Bir sevgilim olacak benimde gelecekte.

Seke seke çıkacağım balkon merdivenine,

Bekledim yıllarca belki gelirsin diye,
Görmedim bir vefa kendimden bile,
Ne sana muhtacım nede kendime,
Gelme bundan sonra istemem seni.

Kayboldu hatırıma geldiğin düşler,

Kavuş bana uzunca bir gecede,
Hasretleri dürüm dürüm dürelim,
Özlem bu biter mi çok uzadı yine,
Gel oturup Sabaha dek gülelim.

Eski bahçe, eski çiçek, bağ evi,

Bir gün ölürsem gelmeyin yanıma,
Cenazemde hakkını helal etmesin,
Gömün bir dağın başına gömün ki,
Mezarımın yerini kimse bilmesin...

Kuşlar gelsin sadece masum kuşlar,

Offf! Lanet olsun hani aramayacaktın...
Dün gece gelip yine girdin düşlerime,
Sanki küsmende yalandı inanayım mı?
Gittinse git neden girersin düşlerime.

Bir balkona oturmuşuz koltuklar o biçim,

Gitme üzülürsün evimiz bahçesiz kalır,
Gitmeden bir düşün mutfağımız aşsız kalır,
Gitme pişman olursun geri dönersin belki de,
Gitme verirler seni götürüp bir kötüye.

Gitme yolculukların boşa yollanır,

Git ellerin ol bir daha gelme,
Devrilsin dizeler senle sessizce,
Sevda çiçekleri kurusun, solsun,
Sana olan sevdam artık kaybolsun.

Git ellerin ol bir daha gelme,