Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Dipsiz Gölmüş adın senin,
Daldıkça girdap bitmez sende
Yüreğime dönmüş feryadın,
Dert bende derman sende.

Oturup dertleşelim bu gece,

Bir asmalı evim ve önünde bir Kedim,
Panjuru mosmor Menekşe moru işte,
Kapısında bir Lale kocaman bir Gül üstte,
Bir sevgilim olacak benimde gelecekte.

Seke seke çıkacağım balkon merdivenine,

Bekledim yıllarca belki gelirsin diye,
Görmedim bir vefa kendimden bile,
Ne sana muhtacım nede kendime,
Gelme bundan sonra istemem seni.

Kayboldu hatırıma geldiğin düşler,

Havva'dan sonra toprakta küstü insana,
Döktü sütlerini yerlere bütün dişiler,
Toprak ondan çiçek açtı kırlarında,
Kurtlar ondan bekler koyunların yolunu,

Sen göklere dikerken gözlerini yavaşça,

Kavuş bana uzunca bir gecede,
Hasretleri dürüm dürüm dürelim,
Özlem bu biter mi çok uzadı yine,
Gel oturup Sabaha dek gülelim.

Eski bahçe, eski çiçek, bağ evi,

Ne zaman açar bilmem pembe çiçekler,
Biraz enteresanlar bazen gerçekler,
Bir bardağa doldur ver çeşmeden bari,
Biraz sonra çoğalır abı sudan içenler.

Bir hayatın yüzünde yüzmeye çalışırız,

Bir gün ölürsem gelmeyin yanıma,
Cenazemde hakkını helal etmesin,
Gömün bir dağın başına gömün ki,
Mezarımın yerini kimse bilmesin...

Kuşlar gelsin sadece masum kuşlar,

Offf! Lanet olsun hani aramayacaktın...
Dün gece gelip yine girdin düşlerime,
Sanki küsmende yalandı inanayım mı?
Gittinse git neden girersin düşlerime.

Bir balkona oturmuşuz koltuklar o biçim,

Gitme üzülürsün evimiz bahçesiz kalır,
Gitmeden bir düşün mutfağımız aşsız kalır,
Gitme pişman olursun geri dönersin belki de,
Gitme verirler seni götürüp bir kötüye.

Gitme yolculukların boşa yollanır,

Git ellerin ol bir daha gelme,
Devrilsin dizeler senle sessizce,
Sevda çiçekleri kurusun, solsun,
Sana olan sevdam artık kaybolsun.

Git ellerin ol bir daha gelme,