Kirpiği sürmeli, kalemden kaşı
Daha bilmeziken üç ile beşi
Eline verdiler yün ile teşi
Eyvallah ederek yas çekenler var
Küçücük yavruydun şimdi kaç oldun
Dost bağını seyran ettim
Allı, morlu gülleri var
Hoş gönlünü cevran ettim
Halden içre halleri var
Kuldur, çalabına yanar
Sineyi yurt tutmuş yüce bir necat
Hâlim hâlden üzre söze ne hacet
Yârin bahçesine bülbül tünemiş
Güllere dokundukça ediyor feryat
çok evvelden batın işler
eşşek altın semer ister
yarı züğürt, yarı zevzek
çamlıcada villa ister.
gönlümüzü vaad süsler
Mevsim ıhlamur kokusu
Bu şehirde son günlerim,
Birgün bir akşam üstü bavulumu alıp sessizce gideceğim.
İyi sandıklarımı gözümde öldürdüm,
elimle tek tek gömdüm.
İnsan biraz umut, biraz mavi olmalı.
sevmiyorsun demiyorum, üzerimde hakkın kalır.
ahh o hançer kesiği öldürüşünü kabullenemiyorum...
.... ha gökler, ha gözler yağar,
bir su düşer yalağa.
sen beş mevsim kış yaşarsın,
o kendi dünyasında hanımağa...
Derde düçar oldu cihan, tevbeler namurad olmuş Han.
Şol gönlümüz bin günahkar, gömleğimiz yakadan yırtık Han.
Kim ne yaptı bilmem lakin, ölüm damlatır kalem,
Boyun eğdik Azrail'e, Medet Ya Ravzai Mudahhara
Hanlarhanı Han.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!