Gören Körler
Zemheri ayazımızda yanmayan, dağımızda açan bahar çiçeklerinin körüdür...
ellerim kırılsın, seni tutamıyorum
yosun tutmuş gözferim, halini göremiyorum.
bir adım dahası yok, ötesi ölüm
bırak yıkılsın gökyüzüm, nefes alamıyorum.
Bütün şehir her yerde beni arıyordu,
Benim gözlerim seni arıyordu,
Yoktun.
Arafta şefaatsız kalsamda,
Derin ayrılığın ertesinde olsamda,
Her daim seni yasadışı sevsemde,
Üzüntümden taşa baş koysamda,
Gözlerim bahar ırmağı olsada,
Her gece hasretim diye seni yazsamda,
hercai kokulu şehrin üzerinde
âsûman kara yaşmak bağlarken
gözlerin akşam kızıllığında bulutlar arasından sızmış.
..... ve ben seni düşe kalka, yana yıkıla hayal ederim...
gözlerin diyorum !!
rengini pınar gözünden almış.
saklı bahçenin şelalesi ve gizemli...
Sen gelince bahar gelecekmiş
Rüzgâr üfleyerek söylemiş
Usulca toprağın kulağına
Gözümün çiçekleri yolunu bekler
gülüşü bozkırın terli gülü
saçları yaz gecesi örgülü
aşkı imana etme dilemma
eyy yüreğimin süngüsü...
çiğli sevdaların visal bülbülü
karmaşık yapım vardır benim
çağlar ötesi hikâyeler
öksüz hevesler
gökyüzünü içine doldurmuş
rüzgâr ıslığıyla çağıldayan nil
göneyli kançiçeği
Gözümün çeşm-i giryanı,
Zemzem,
Bir nebze dua üfle,
Mushaf kabı işlediğin beze.
Her sabah koklayıp yüzüm süreyim,
Siyah işlemeli beze.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!