Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bile bile
kırdın sevgimi
parçaladın yüreğimi

boşuna
ne etsende

sabahın tan zamanı
uyku tüydü hiç oldu
dinginliğin zemini
duyguluydu hiç oldu

gecenin ucu sonu

gece gürültüsü sessizliğe döndü
ürpertir dışarıya açılan yollarında
korkular düşerse ellerimden yere
doluya tutulurum yağmurdan önce

yeli durgun karanlığa sarılmışımda

öznesiz tümce miyim
dökülüyor hüzünler
uyaksız hece miyim
sökülüyor hüzünler

zehir zıkkım yarınlar

sevda savrulur
hüzün limanlarında
yaprak kavrulur
hüzün limanlarında

ay üşümesi

aradığın belli
deliler gibi
düşlerine girer
belki de izine rastlarsın

gözlerini kapalı tut bir süre

yağmurla türkü
karanlıktan ayrılan sevi
soluk soluğa soluyan
suyla yaşam bulan

durgun yel deniz dalgasız

sabahın seherinde
gün doğarken
küçük kardeşim
-ağabey başımız sağolsun
-halil amcam mı
-evet abi nerdesin

soluğuma andı canı bağrıma
istedin bir türlü dolamadığın
sorusu soruda kanı yağrıma
istedin bir türlü solamadığın

dumanın olmuşu yanığı yere

ne ayaz
ne yaz
ister bahar

ne kurak
ne sel