Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yürek yanıyor
iliklerimden sızı
ciğer kırmızı
umarsızca kanıyor

füme gökyüzü

aşılası yolda sana gelseydim
şaşılası dilde cana ilseydim
ulanıp sevgiyle anabilseydim
saramaz mıyım yürekten

gönlüme dolunca donakalınca

kutsal düş arasına
yürekten acıyan gül
durma koş yarasına
yürekten acıyan dil

toy coşku umut dolar

yıkanan gözü
yanağında nemlenir
çalkanan özü
sunağında demlenir

yüreğime sor

özünü istersin desen düşküne
yel selin zamanı dolanıp gelir
sözünü itersin gönül köşküne
gül pelin zamanı ulanıp gelir

çıdamlı yüreğin sesinden ökse

fırtına koparan gök
oyar gizi zamansız
sırtına şapırtın dök
koyar izi zamansız

gece omzuna yasla

yüz yanığı alnımda
çıkıyor yanan güne
karanlığı yanımda
çıkıyor can düğüne

gölgesinden cabası

yüzünden eğilen kimdi
güneş çevren çizgisine
gelecekse geldi şimdi
ıslığından çözgüsüne

eriyordu gölgesinden

yüzünden yere düşen bin parça
yerinde yeller esecek bir gün
incinir yolda kalır ayağın
toplanır ardında buluşan
seslerde çığlık üstüne gölge

yüzündeyim öylece
başka yere bakmadan
bir düş serilir gece
sabahlara akmadan

kasımpatıya benzer