Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bulduğu yüreğine
sıkıp sıkınca sarıl
dolduğu gereğine
yıkıp yıkınca yarıl

gelirim önce sonra

güzde bulmuştum
her güzde yaşa beni
yorgunluğa düşen
boşluklarda an beni

an geçtikçe

kahveci mi kaldı kahven içersin
hatır gününe de oldun bugünde
katkılı olandan tez vazgeçersin
katır gününe de doldun bugünde

ağız tadın bozar sanırsa yaprak

bugün neredeyiz
diyelim ülke konuşuluyor
ışığını bizden alanlar
karanlığa koyup
bizim birbirimize bakışımızdan
uyanan karşıya düşüyor niyetine

yorgun yüreğimde
kurumaya başladı
usul usul yaşam
aynalar görünmez oldu

kuş kalmadı göklerde

doru tayların
ayak seslerinin
kesilmediği yer
seyitti istanbul

yerini sele verdi

Çığlığımı duysan
Gözyaşlarım akmazdı
Bu denli
Bilememişsin seni seveni

Bir kerecik diyemez miydin

yare ulaşmak zordur
bakışın bile başka
yanan yüreğim kordur
yakışın bile başka

yardan gelen bir çağrı

tüm olumsuzluklarda
dökülsende
kırılsanda
sürülsende
bildiğin yoldan git

yüreğimi gözünden
geri çekiyorsam sor
anılarım özünden
kuşum dala konuyor

yalnızlığımı tuttum