Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ansız bir sevdaya tutulup
özgürlüğü
güle değiştim
giderse gitsin
diyemedim

alaycık altındasın
giden gitti bırakıp
olaycık çaltındasın
diken gitti bırakıp

yalnızlığımla bir ben

Neden çilesini çektin
Gitmeye can atıyorken
Allah bilir neler çektin
Gitmeye can atıyorken

Sevi yaşamak elinde

gelmedin usuma
aynıma girsen
resmini almadım
koynuma girsen

anmayı unuttum

yokluğunu gözyaşına karınca
gölgesizce yalnızlığı sokağın
uçuşarak nazireden sarınca
bulutlandı selamıma yapağın

çuf çuflarını duya marşandiz

birden durdu köyün genci
zehir zemberek kan ağlar
köyden yanda kör dilenci
sürümden gelince bağlar

korkulardan korkaksan

gece yastıksız yorgansız
ipsiz urgansız gece
yattılar salda gölü kıyısına
çocukların yanakları
gül kurusu pembe

fısıldayış yumuşaklığında
yumuşacık topraktan
ayak izlerime gizleniyor
ay ışığı

gidiyorum

garipliğimiz
içmeden esriğiz

verdiğimiz söz
uçar unutulur
unuttuğumuz anda

kolay da değil çavuş
geçinebilmek şimdi
istersen orda savuş
geçinebilen kimdi

ucun ucuna kadar