Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönül ezgisi
çağlar mıydı sürekli
çılgınlığında
hırçın mı hıçkırır mı

toprağa kokar

ülkede onca şehir
enkaz içine umut ekilir
sürgüne takılır
çıdamlar biter
her iş umuda kalır

kelebeklenmek için
ebemkuşağı rengim
bulutlar gölgem olsun
uçayım gün boyunca

tüm güzellikleri

Acılanıp bora tipi kar yağmur yağan
Ilıkça esip yanağında gülümseyen
Hırçınlaşıp üşüten korkutan yellerde
Sevi arıyorum sevi sarıyorum

Kırlarda mavi çiçeklerde mavi böceklerde

yastığım yaşça
ağzımın suyu mudur
gözümün yaşı
güherçile kabarır

gülde şiirler

sevilerde coşmamış
nefretlere bulaşmış
kirliliğini kusup
dünyalara bulaşmış

insan hakkına halklar

iki söz arasında
yitirme sevdiğini
boşuna arama
gözyaşlarında
kendini

şiirler yazdım sana
imge keskin mi keskin
diken sızısı bana
baldan kaymak mı kaymak

gün doğadan ölünce

bülbül olsam
güldalında şakıyan
sümbül olsam
çalı dibinde koku saçan

hüzün olsam

gel dedim sitenin
sevgilisi kır kediye
sürtündü kucağımda
sevgisini sundu

dalını eğmiş ekşi yükünde