Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kelebeklenmek için
ebemkuşağı rengim
bulutlar gölgem olsun
uçayım gün boyunca

tüm güzellikleri

ülkede onca şehir
enkaz içine umut ekilir
sürgüne takılır
çıdamlar biter
her iş umuda kalır

gönül ezgisi
çağlar mıydı sürekli
çılgınlığında
hırçın mı hıçkırır mı

toprağa kokar

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden

karanlığındaki ses
ulanır birdenbire
esin olursa enfes
dolanarak habire

ağladıkça yüreği

Çağır ışığı ısıyı nemi
Karanlığın yalnızlığın üstüne
Yağmur olup dökülsün
Çağır ötücü kuşları
Şakısın gün

sırça yüreğin
düşürsem kırılacak
verdiğin sözler
havada savrulacak

serçe yüreğin

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa