Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ülkede onca şehir
enkaz içine umut ekilir
sürgüne takılır
çıdamlar biter
her iş umuda kalır

gönül ezgisi
çağlar mıydı sürekli
çılgınlığında
hırçın mı hıçkırır mı

toprağa kokar

uzağa düştü
sinsi tuzağa düştü
kime yanayım derken
kazma kazığa gözüm udüştü

dal desem dalar mıydın

düşlerinde bari gel
çatılmadan üstüne
ki arada var engel
katılmadan üstüne

ne yapar çifter elti

ayazı değer dudağına
kırmızıya çalmış kulağı
bir ağıt gibi mırıldandığı
hüzzama bandırılmış

beyazı değer gözlerinin

ayağın almadık taş
başına gelmedik iş
olamaz dediğinden
kışın ağrımadık diş

düş Ankara yoluna

ardılır böcek
parmağının ucundan
uçacak mıdır

özdeğine ses
pırpırlanışın ebru

name yazdım dizerek
armağan kalsın size
incecikten süzerek
armağan kalsın size

dik duran dağlar taşlar

arın gam kasavetten
sevginden bürünerek
kurtuluşun davetten
şavkından görünerek

tutulunca yağıştan

siste
görünmedin bana hiç
öylece bakmak geliyor içten
ne kadar nasıl görebileceğim

sızılandı