Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağırlığında sürem
gözlerinde ustaydı
esini yele verem
sözlerinde sesteydi

güz tufanına düştü

yaşam
esen yelle ağlayan
kız çocuğu gibi ağlatan
dokunduran

hüzün

çeker gece içinde
ökse otu değilim

gül gibi dalına dal
höl gibi çalına çal
söl gibi yalına yal

sıralanmış bulutları dağına
gonca güle özleminde çiçeği
kokuları saçıldıkça bağına
yarpuzların özleminde çiçeği

alına mı ötüşürken bülbülü

gözlerin umarı yok
yüreğe nasıl değer
sözlerin damarı yok
yüreğe nasıl değer

dalgalanıp ağlarsa

özleminle gamınla
kapına dayanınca
tavındayken deminle
tepene dayanınca

en kısaya sığdırsam

zorluğunu bilerek
nice göğüs gerile
gözyaşını silerek
nice güller derile

bir anı ömre değer

yüreğim daral
mor düşlerden uyanıp
sevda düşüne
gece gündüz düşünüp

saniyeye dek

gözlerini saklasam
bulutların içinde
düşlerimi eklesem
bulutların içinde

bir tutamcık gökyüzü

yalısının başına
ne yerse umurumda
çizdiğinin aslı ne
yaşarsa umurumda

eylülde düşürdüğü