Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşanmadık ne varsa
kabarcığın köpürdük
taşınmadık savarsa
kakarcığında pürdük

gülmece düşür cebin

düşlerimlede sorgulama beni
viranem yıkık dökük gizi gizli
yolumun sonuna sendeler beni
garibim yıkık dökük gizi gizli

çalı dibindeysem anılar nerde

hiç unutur muyum
yitirsem bile kendimi
gökyüzüne bakıp
silebilir miyim yazgımı

bir elimde alında al

yıldızı kırpıp serpsem
saçlarına düşer mi
gagasına ip sersem
boylarına aşar mı

ay ışığı sönünce

ar
gelir
ağacın
darağacın
boyunadır yük
boynuna da büyük

buz gibiydi kucağımda
nabzı dinmiş
gülücüğü kalmış yüzünde
yurduna özlemi

halbuki

ne yana baksan
ondan kalan iz
azıcık noksan
biraz çaresiz

burada yoksan

şehir değil zehirsin
uyuştuk kalakaldık
aydınlıktın zifirsin
mayıştık daladaldık

kapandı fabrikalar

eşelenen an güldü
kafadan mı üşütük
kıyısında döküldü
koskoca deli kütük

iştahıyla dokunsa

ne fırtınalar diner
ne fırtına dindirir
sözlerin acı siner
üst üstüne bindirir

gün geceye değerken