Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yurdumuz
orman denizine dönsün
sorduğumuz
yeşile açız demesin

sözde kalmasın

1.ÖNCE
şekerlendik
kaymak yerinden
tekerlendik
söktükçe yaşamın ipini
uzattık yolları yılara

o gitti gideli havası yağmur
sevisi yüreğe gönlüme mahmur

sensizlik çoğalır sağanaklaşır
ıslak kaldırımda yığınaklaşır
gece karanlığa sığınaklaşır

sivasta yandı özümüz
küllenmiş duman altında
rengimiz yüzümüz
kaldı karanlığın çatında
gecemiz gündüzümüz

seherde
uyanıp
düştüm yola

gidiyorum
ayaklarım uyuşuk

savaşın içinde
ağlayan anaların yüreği
göğsünü kalkan eylemişler
oğullar babalar vuruşurken

beklediğimiz alaca şafak

sen
ibrahim çamalan
inatçı birisin
burnun dikine gider
gülerek dost yanına gelirsin

yüreğinde tüten sevda alazı
alevinesiniz dumanındayım
yangını kül oldu eser dalazı
nedeninesiniz gümanindeyim

bağına bahçedir güle doladım

'gizemliyürek'e ithafen

koca şehirde tek başına
uzunca yokuşlarda
elinde tutanın yok
gecelerin karanlığında

sesim taşa değmiş
katrana bulanmış
kırmızı dökülüp
kan kırmızı sulanmış

sesim karcıklanmış