Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

taşır yükünü
yüksünmeden
gidebildiği yere
kente başkente
büyüksünmeden
paylaşır

bana da
sana da gerek
özgürlük aşk

aşk uğruna
baş

özlemek zor
seni
ikindiye dek
duymamak sesini
gıcırtını

yaşamım sessiz bugün
kimseye bir şey dediğim yok
kimseninde bana dediği

uzatınca ötede
görüyoru böcüğü
gözetince sote de
eriyoru cücüğü

kopartmoru burundan

telefona ayarlanmış
gözyaşı borsanız
gelince
sevinç tavan yapıyor
gelmeyince
hüzün inişe geçiyor

televizyon sarmadı
musa dede* usta var
elim başka zap/madı
belkıs abla**seste var

anadoludan sesler

bu yurt
bu güzel yurt
kayıp gidiyor mu
avucumuzdan
buharlaşıp uçuyor mu
sihirli bir halı

ulan ufalttın beni
çürüğün irini
vurmuş acıya
acıtıyor
beynimi yüreğim

dayanırız
çürüğe sağlama
boyanırız
ise yağa süte sabun köpüğüne

doyunuruz