Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

emek dediğin nedir
yüzünden gülenedir
babalar da olmasa
gözünden gelenedir

hüznün dile getirir

özlem korosunda gönül
kulağımda dalgaları çınlar
martı çığlığı maviliğe karışmış
düşümde yastığa düştüğümde
konuksun sürekli görüyorum seni
ayrılmak niyetinde değilim

karmaşık duygu
duygulara doğuyor
doğuyor hüznüm
hüznümde ay
ay gölgeli yolda dalgın yel
yelinde kargaların dağıldığı güz

kendi yükünü unut
ayakta diken olma
dikeni gülle donat
ayakta iken olma

gülü bahçeden şifa

acıkan
geceyi közleyip
ağzının suyunu akıtır
tan kızaranda
tam zamanında

yaramızda oluştu
açıldı açıp gitti
aramıza doluştu
açıldı açıp gitti

evlat dedik sevindik

kayalarda tutunan
bir kekiğin
geceye diklenişini
aya haykırışını
kokularıyla duydum

acır yüreğim
boğulurum
neden
yanım yamaç
ardım uçurum

yalnız
vuruk
denizde şişe
şişede balık

çamalan elinde küf kokusuna

ıtırlı gözü
şimşekleri mi saklar
gizeme sevda
çiziler mi böceği

akan yıldızlar