Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz ağlayan çocuk
gecenin karanlığına
kan mı sızyor nereden
duyulan çığlık nedir

gözyaşları süzülür

gülü beni yüzünde
gülücükle bürüşüp
dileyeni özünde
gelecekle örüşüp

aşk'a şimdi sunayım

bir başın ağrısı
bir dişin ağrısı
yetmedi mi

kalma bir başına
pınarım hoşuna

güven parkına insem
dizelerden düzerek
eser poyraza ünsem
soğuk sulu gezerek

Kızılay caddeleri

dostlar bir bir gittiler
tanıdığa hasretim
dedi kodu ettiler
karlı dağa hasretim

çilem derdim bitmiyor

gözün girsin uykuya
gerek olmaz kuşkuya
inanmazsan inanma
düşemezsin korkuya

buluttan sağana bak

eyüp sultan mezarlığına
erguvan ağaçları dolmuş
piyer loti tepesinde bayrak
teleferik birbirine uymuş

güzel istanbulda

sultan ahmet camii
zınga zınk dolu
camii de çeşit
insanları da

öğretmen arkadaş

ayla güneş tanığın bak yağmurda yağıyor
yüreğimden çekimin etkisinden kurtulmaz
dağılmaz başında tut dağların ardı yayla
yurt olmaz sanma ovan bereketin yanında

hambat bitek değil ki yurdun olması hoşsa

her dönemeçte
sen mi oturuyorsun
geceyi boğdum
ay ışığın yakınca

düşünüyorum