Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çığ deresine düştü
çığlık çığlığa kaldığım anda
bulutlardan bekleyen
deniz karşılasın beni

geceler boyu ağladığım

deli kız gibiydi gelişinde bak
yelinde savrulur eser tozuna
çalının dibiydi yeşilce kabak
selinde eylülün keser buzuna

güzelliğine uz deli tay coşar

telefona çıkmadı
deyip durma boşuna
ilkyazında bakmadı
deyip durma boşuna

iliğime akıyor

gece yarıları
debreşen uyku
gelmez bir türlü
ipin ucu kaçar
koştur allah koştur

ey dünyanın insanı
filistine kıyan var
düşündükçe cinsani
filistine kıyan var

kime geldi kim geçti

pencereden öte
öte bakındım
her yanı güneşli
her yanı yağmur

tencereden beri

incecik özlem
ayrılık acısında
izi saklanan

gökten inerken
bardaktan boşanırdı

yele yanıt çok
ayrılık demindeyken
lekesi de yok
vişne rengi yaz gece
bırak kansın az gece

çeşme başında gördün
bilir miydin adını
saçlarına ne ördün
bilir miydin kadını

salınarak gezerdi

içimden geçeni bildirse otur
yüreğin dolusu ol istiyorum
yelinden seçeni ildirse potur
yüreğin dolusu bol istiyorum

sağrılarım acır kulak tozuma