Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

korktukça hani
yalnızlığın çoğalır
koktukça teni
sarılan dost yığılır

gece karanlık

suları çekildi göller yöresinin
henüz dolduğu yok dolacağı da
ortasından araçlar geçer vızır vızır
çardak-yeşilova arasında akgöl gibi

hava alanının az ötesinde

kime deyip
kime demeden
tut sözünü

eşekse de
eşrefse de

kardan adam yaptılar
okullu çocuklar bir alana
şapkası hasır
gözleri kömür
burnu kırmızı havuç
elinde kocaman süpürge

bir adımdan yakınsın
dargın değilim inan
etrafına bakınsın
kırgın değilim inan

dağa yakın ovayım

durdurak bilmedi
yolunu yarıladı
yolyolak sormadı
elini araladı

kirkirlik görmedi

ilkönce
yaparım
çişimi
işimi
akşama
saklarım

kurşunla ağır ağrım
karanlıktan sıyrılsa
katransı yalnızlığım
korkulardan ayrılsa

attım uzaktan baktı

sabah oldu okurum
bacada doldu kurum
ölürsem de gam değil
çaltı dibi çukurum

mani geçer gönlüme

Nerededir gökyüzü
gurbet yanı sıla mı
uzun uzadıya sözü
şerbet kanı kelamı

dargınlık mı olur