Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

görünürde yol gider
önü yokuşla bayır
gözünde sevi eder
yokuştan yolu ayır

yüreğinde serpinti

hileden kaçın
eziyet etmeden hiç
sevgiyle açın
kinini gütmeden geç

engeli aşan

kokusu gelirdi kendinden önce
edadır nazında gözler sürmeli
sonrada belirdi bir tatlı günce
sedadır azında gözler sürmeli

dudağı bal şeker doyumsuzu al

suları çekildi göller yöresinin
henüz dolduğu yok dolacağı da
ortasından araçlar geçer vızır vızır
çardak-yeşilova arasında akgöl gibi

hava alanının az ötesinde

kime deyip
kime demeden
tut sözünü

eşekse de
eşrefse de

bir seni sevdim
gençliğimde
ince kolunla
beni sar diye

saramaz mıydın

korktukça hani
yalnızlığın çoğalır
koktukça teni
sarılan dost yığılır

gece karanlık

ilkönce
yaparım
çişimi
işimi
akşama
saklarım

bir adımdan yakınsın
dargın değilim inan
etrafına bakınsın
kırgın değilim inan

dağa yakın ovayım

durdurak bilmedi
yolunu yarıladı
yolyolak sormadı
elini araladı

kirkirlik görmedi