Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

başıma sevda değdi
kırık kolum kanadım
yar başın öne eğdi
kırık kolum kanadım

kalem oynar kaş üste

kar yağdı
içimiz kor
dışımız buz

kar yağdı
tırnak geçmedi

buz gibiyim
buz gibi ardıçları gölgesindeyim
say ki küçük bir çocuk
dokuz on yaşında
çadırda koynunda kalmış
şimdi ıramış

mektup yazdım köşeli
içi duygu döşeli
öyle bir yar sevdim ki
gülleri menevşeli

evlerine varmadan

bıktı beklerken
topal bir yelkovanı
akrebe küsmüş

serilip serer serper
azıcık korkup ürper
akımda kalmayasın
şeytan gibice çarpar

damlayıp da düşerse

Sevgisinde sevdaysa
Kederini unuttu
Ayakları yerdeyse
Kendince bir yol tuttu

Kavrulunca pişmedi

akşam kızıllığında
kan(a) mış geceden geliyorum
üst baş kankoyusu
uzattım yar ellerimi
düşmesin yüreğim
kırılan umutlarıma dönmesin

sevinesin cıvıltılarda
yavrucuklarınla birlik
ne yer ne içerler
bu karda bu kışta
dürdüm önüme saçıldığım yollarda
ayak bastığım yerlerde kaldı aklım

sayılı günler tez geçer
bayramınız kutlu olsun
sazlı gönlümü söz açar
bayramınız kutlu olsun

elin kızıdır ilacım