Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir avuç uyku dağıldı
dizlerim üzerinden
abandım kanapeye

bir tutam gülibik te yok
sıyırsa karanlığı

bir başa dönenir seher yelinde
sevdiğim gülleri sunu vermeden
dam başa dinelir eli belinde
sevdiğim unu bulguru sermeden

şalvarı dökümlü dastar oyalı

mektup yazdım köşeli
içi duygu döşeli
öyle bir yar sevdim ki
gülleri menevşeli

evlerine varmadan

yanık söğüdün dibi
kalabalık kaynıyor
kanıksandığı gibi
kalabalık oynuyor

yolu sarhoş bürüdü

dalın ucunda
damlacık ışıklanır
çulun ucunda
lokmacık kaşıklanır

dilin ucunda

döküldüm
doluyla
topraklara
değdim
sellere
çöllere

diktiğim güller
büyüdüler boy boy
büyüsü renk renk
buhursu farklı tane tane

diktiğim güller

delindi
karabulutlar
bardaktan boşanırcasına
döktü şakır şakır

salındı

yaz yanarında serkeşliği dağılır
göz pınarında damlaları yığılır
selama durdu güne bakan yanında
duygularını sesli dile dökünce

maviliğe düş yakamozla çoğalın

'Şair İbrahim Çamalan'ın Deli Rıza/7 şiirine yorum olarak yazılmıştır'
her şey
değişim
etkisinde
çınar değişimin tanığı
ne mitingler