Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

aşk içinde kaldın
söner misin esince
sevdayı nerden aldın
hüner misin sesince

gün geçmeden el değsin

başa baş gerek
bela değil
boşa boş verek
file değil

taşa taş direk

arabanın ardından
alay alay gelenler
arabanın derdinden
kolay kolay gelenler
koşun koşun yok olmuş
nerelere kaybolmuş

dal gündüz yenecek halt mı
ya sev ya terket denilmiyor
seveceksen sev sevme diyen yok yürekten sev
eliçinde şapur şupur sevgi midir ki

dal gündüz denecek söz mü

ozanca duyarlı
yiğit savaşçı ata
elmastan değerli
yurduna işçi ata

ulus damarında

sağır sultan duysa da
duymaz mısın bilmiyom
sığır sudan doysa da
doymaz mısın bilmiyom

yar edene sararır

küçüğü daha yarına
ilikten içre daldıkça
bakar gönül ayarına
delikten içe saldıkça

portesinde notalardı

goca gız olmuş
yavrım deriz
gocadık nolduk
dik gideriz

nisan beş

bire bir dökülüyor
çevredeki dostluklar
acıtıp sökülüyor
çevredeki dostluklar

harman yeri göverdi

güçlü bir eser esti
karanlıktayız dostum
ışıksız gece vakti
yarenlikteyiz dostum

yokluğu daha kötü