Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne yapıyoruz
hiç bir şey
ne yapıyorlar
her şey
yoluyorlar
soluyorlar

ağrır aksağından an
kendine derdine yan
mayasız kaldığınca
gölgesi bulunmayan

buluttan alır toprak

yalnızım ortada sibek gibi
seviyorum deli dibek gibi
gelen vuruyor geçenlerde

ıslanıyor ışığım
ıslanıyorum ay ışığında

yalnızlığımın saydam geleceği
duygusallığına kırılan camıydı
görüntülerine uçsun varlıkları
sakladığı yerden çıkarın mutu

delirmişliğine sayın meczubun

yalnızlığın kurt olur
kemirir içinde dost
yakar yıkar dert olur
demiri sacında dost

sığamazın taşınca

son süremlerde
yüreğinde tutsaktım
hep sende kaldım
yalnız topal aksaktım

senden gayrisi

giderse mendili sallamalıydın
ister yana ister cana gelecek
arkasına yolu kollamalıydın
ister sana ister bana gelecek

giderse uzağa yakın olur mu

uzakta durma öyle
uzat kollarına al beni
mutluluk ülkesine
koşar adım

uzat kollarına al beni

uzadı gecede yurt
yolların tutamadık
dilde kalır yoğurt
bolların yutamadık

aynı yöne bakınca

karanlık düşer
ilk akşamdan dağa
ay görünemez
gür ormanın içinde

korkular düşer