Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağrır aksağından an
kendine derdine yan
mayasız kaldığınca
gölgesi bulunmayan

buluttan alır toprak

soluk alamaz kentim
esen yelinde yoksun
önemi yok beklentim
desen elinde çoksun

öfkemizde okutmadı

söylenmeli belki de çekinmeden
yüreğinden geçen söze sakınca
elenesin sabret geç yekinmeden
ömrünü de seçen göze bakınca

erimine insan yürekten yazmış

sevdiğinle geçen geceler
sürer mi süremler ardılınca

sevide acımasızlık olmaz
yürek yüreğin yanındaysa

anadolunun kırı
çocukluğuma döndü
gözyaşında aykırı
yangınlığımda söndü

yol yokuşa uzaktı

sevdiğime haykırdım korktu sinecek deli
devril bulut kümeler karşı durmaz esene
çevril soyut fümeler söz yaşamaz kesene
dalından çırpı kırdım balkıyan suda yeli

tohum havada savruk yeniler yaz süremi

keşke diyen dillerde
umarsız düşünceye
katıksız düşerlerde
dumanlar aşıncaya

akça yüzü asılır

sevilecek yüreğe
kucağın açılmalı
övülecek ereğe
ocağın saçılmalı

üç günlüğüne yaşa

gözlerini bana versen
suskunluğunda kalsan
bırak ırmağın ötesine
sessizliğin ışığına
taşısan sevincimi

değerinle erdemle
şiir dilinden söyle
eğerinle bir demle
şiir dilinden söyle

sal yatağına suyu