Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dinledin mi onu hiç
dar döngülü hüneri
yalnızlığındandır iç
har süngülü döneri

ne zaman bitecekse

yarda bakışlarını
yare mi yolladınız
mavi nakışlarını
yare mi yolladınız

kanadı olsa uçmaz

bittiğim anda
yele nefesim dolar
çeker içine

çıplacık ayak
yollarda aksıyorum

yalnızım ortada sibek gibi
seviyorum deli dibek gibi
gelen vuruyor geçenlerde

ıslanıyor ışığım
ıslanıyorum ay ışığında

yalnızlığımın saydam geleceği
duygusallığına kırılan camıydı
görüntülerine uçsun varlıkları
sakladığı yerden çıkarın mutu

delirmişliğine sayın meczubun

yalnızlığın kurt olur
kemirir içinde dost
yakar yıkar dert olur
demiri sacında dost

sığamazın taşınca

umut bildiğin
gelip geçecek midir
dudağındaki
uçuk açacak mıdır

sevgi dolusu

yaşayan umar
yeşil yapraklar gibi
yelkenleri yel

beli bükülmüş
ağaç benimle birlik

tutkuluydun böylesine
balkır çakınca gözüne
hep kuluydun öylesine
çalgır* sakınca sözüne

sarıl umuda yorgana

tutuldu usum
çorak toprağın bağında
öttü durdu puhu kuşum
bir sızı kaldı yağrımda

tutuldu dilim