Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Şair kim dersen deli
Say Kanık Orhan Veli
Dilimin ucundaydı
Acır poyrazdan yeli
.
Geçen zamanla tanık

kara gözlüydü
çoğunun yüzlerinde
üzüm salkımım(toplamam)

içinden bir bir
dökülenleri oldu

deniz kokar terin tuzlu mu tuzlu
doğa eser serin buzlu mu buzlu

ana mercan baba yosun olunca
kalabalık dünyan sesin dolunca
susuzluğun geçer tasın dolunca

dinlen dur gitme
dinle beni
dinledim seni
dinler seveni

sevdaya saldın

kimler anladı
kimleri dinledi gör
eni boya denk

geceye salınmış erk
geçene alınmış berk

duygu damlası
ozanca kıpırdarsa
kalkar tümcesi
yazımlar tıpırdarsa

yürekli sözler

duygularımdan anar
üzgünlüktü ayladım
kaygılarımdan kanar
söze bakıp payladım

yakamdan sıyrılınca

esen yelin gözyaşı
döner dolaşır yolu
buğusunadır başı
diner dalaşır kolu

bir yanda esintisi

bakışlarında
ne var zehir zemberek
esen yeldedir
gül tenine sürdüğün

baka kalınca

evin önündedir iğde ağacın
kokusu çağırır yazına dolar
kapanır bacada yalazı sacın
dumanı bağırır sazına dalar

iteğin önünde bezeler saçmış