Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yitirdiğim gölgende
şarkılardan özlemi
bitirdiği dengende
kaybedince düzlemi

yıldızlar uçuştu başımda

körkuyunun dibiyim
sorasın kimse bilmez
dalyanda dal gibiyim
arasın kimse bilmez

odak noktasın bulun

martıları süz
umuda çarpınarak
kanadını büz
yalnızlığında deniz

umarsız yürek

karagözlerine kurban
başlanılan noktada
buluştuk
ayrılacak mıyız yine

duru suda görüntü

kent karanlığı
üzerime gelirken
kan sıçratırlar
korkarım

yalnızlığı

susmalı mıyız
önemli bile değil
konuşmalı mı
dağından tepesinden

sessizce geçin

korkulu düşten
ayı tekler sandım
uyan uykudan
istekler de usandım

tortulanmış dil

leylaya susar
ılıkça coşarken dil
mum gibi kandil

ezgisi başka
sevgisi başka bülbül

üşüdüğünü söyleme
dumanı var soluğun
nazarından eyleme
yamanı var tuluğun

gidişinde bakış yok

nerede kaldı çete gibi dolandığımız o günler
kuru gölü acı göle bağlayan kanalda
köy yolunun kesiştiği çavlanda
nasıl atlardık yukarıdan suya
korkusuzca dalar çıkardık
değil mi Bahattin