Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sürem devrilir
sevdaların uğruna
güne çevrilir
gider mi hiç ağrına
ateş tutar bağrına

güzün üzerine sus
ne yetişir şimdilik
yarasında sındılık
sarısı güle mahsus

için titrerken ağla

sıcakların ardından
ömür geçti güz geldi
ne soracak yarından
pıtrak geçti saz geldi

ardıç söndü sarıya

sabahın seheri yormada kaya
yola düşüp gelen uzun uzadıya
bitecekse yolun durmada yaya
dola şaşıp gelen uzun uzadıya

sevda süremine hazanla gören

gelir mi gelir
çat kapıyı da bilir
peşinde gölge
önünde durabilir

sessiz sedasız

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al

geceye hüzün dolar
kim nerede unutur
çapında belli kutur
açmadan mı solar

sevi kendine döner

fırtınası dindi derinliğinle
karmakarışığı soracağına
hırkasına indi serinliğinle
sarmasarışığı yoracağına

yazılısı bitti sözüne akma

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun