Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ateşi közü duysan
göze gelirdi sevgi
güneşi özü yaysan
söze gelirdi sevgi

uykusuna batanlar

deliye devrederim açtım ağzımı yumdum
gözü dibe daldırdım sustum sessizliğine
başından zorluk doğar uyarsan zırdeliye
sensizliğine mor gün gelir güne akşamla

nice umuda doldu hüznünün burgacında

dağarımın sözcüğü
dolu dizgin gidecek
engel olur gözcüğü
kuyruğunu yedecek

renkleriyle seslerin

seni görebilmeyi, inanın çok isterdim
düşünerek gezdiği, çileli yollardasın
yarı bele dek ulaşıp, silineceksin yeni
kollardasın kuş gibi, ağırlığına yeğni

eğmişi çeğmelice, başına yük olmasın

var oldun
yar oldun
daha ne isterim

yaşadım güzelce
dolu dolu

yıldızla birlik kaymış
kendini küsüp saymış
baharla geçen aymış
dalgalanır gözlerim

sandığın gibi sandık

damlacık sevgisine çilesi bile düşmez
yüreğinde var olan yüreğinde kalacak
tümcecik sezgisine hamlesi hölü eşmez
gereğinde yar olan gereğinde bulacak

arınabilseydiniz tertemizce olacaktı

aklı yukarıda bir karış inmez
yutar sözünü de çıkarır deme
özrünü bilmeze yakarış sinmez
yatar gözünü de çıkarır deme

evin yolu nerde gitse bilecek

kalemini kıramam
gönlüm razı değil ki
niceye haykıramam
gün arazı değil ki

ve

bilebilsem nereydi
değişkenlik iklime
kanat açtı dereydi
girişkenlik aklıma
bunaldığım an
cıva hırçınlığında