Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

seni görebilmeyi, inanın çok isterdim
düşünerek gezdiği, çileli yollardasın
yarı bele dek ulaşıp, silineceksin yeni
kollardasın kuş gibi, ağırlığına yeğni

eğmişi çeğmelice, başına yük olmasın

var oldun
yar oldun
daha ne isterim

yaşadım güzelce
dolu dolu

yıldızla birlik kaymış
kendini küsüp saymış
baharla geçen aymış
dalgalanır gözlerim

sandığın gibi sandık

damlacık sevgisine çilesi bile düşmez
yüreğinde var olan yüreğinde kalacak
tümcecik sezgisine hamlesi hölü eşmez
gereğinde yar olan gereğinde bulacak

arınabilseydiniz tertemizce olacaktı

yalnızlığa çizilen
çevren çizgisindeki
bulutlara yazılan
yağmur ezgisindeki

geceye tutunur elleri

çergesine varın düğün derneğe
ocağında tütsün küllerinde gül
sergide davarın bugün cırnağa
dağında bayırda güllerinde tül

alan dünyasına nasıl yürümüş

cemre düşünce
suyun içinde gelmiş
gündüze gece

bir ömür böldü
bir ömür daha kurban

aklı yukarıda bir karış inmez
yutar sözünü de çıkarır deme
özrünü bilmeze yakarış sinmez
yatar gözünü de çıkarır deme

evin yolu nerde gitse bilecek

kalemini kıramam
gönlüm razı değil ki
niceye haykıramam
gün arazı değil ki

ve

bir deli taşı
kuyu dibinde bekler
kırkıncı kişi