Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne olur şimdi
çekip gittin erkenden
acı içinde
ser sefil deli gönül
üstüm
başım toz içinde

umuda vereni kim
ters yöne akışında
yine gelir nitekim
baş öne bakışında

gönül alı solunca

aramakta yorgunum başa sarsam geçeni
bitmeden sevgisinden mutlu yanlarımı al
adımlarımdan yavaş hüznün derede hani
gitmeden dergisinden milyonlarıma topal

uzaklardan gitmeden yalınayak yürüsem

son yatışımda
ilkin kalkışımda sen
yoksun yanımda
erken yatıp geç kalkan

yürek sıkışır

boşuna mı onca dil
eylemsiz lal olunca
yaşına mıdır idil
söylemsiz kal olunca

bahar dalında çıkar

sesine ses olaydım
-allar barışa dursun
yüreklere dolaydım
pallar barışa dursun
süremler gelir geçer
gören güneşi seçer

bereketin dolunca yağmura güle doğa
şehirlerin kirini götürür temizler gör
sessizliğin içinden kıpırdar hareketin
ör kapkaranlığına sırra kadem basınca

kızardıkça gözlerin öfkesinde kabarır

gün gitti gider hemen
rampaya sardı yolum
ay mı doğar yerinden
karardı sağım solum
azemim geçti mi gizemim
tükendi mi erkenden

kara toprağa
nasır bağlayan eli
güller kondurur

yüksekçe bir yerdeydi
her yerden gören tepe
gönlümde göklerdeydi
evler yönünden küpe

bulutlar değer geçer