Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şiir kokusu
esritsin yüreğini
dökülsün dile
eritsin ereğini

günaydın desin

bahara doydum
denizli çamlığında
çıraydı güneş

bahar gelir çiçek açar
yakışır incecik dalda
arılar kokutur saçar
tadı olur petek balda

sevi bulur seven yürek

söyleyeceklerim bitecek gibi değil
hangisinden başlasam
ötekisine sıra gelmiyor
hüznüme hangisi dolmadı ki

güz günleri her kıpırdanışımda

ne olur şimdi
çekip gittin erkenden
acı içinde
ser sefil deli gönül
üstüm
başım toz içinde

umuda vereni kim
ters yöne akışında
yine gelir nitekim
baş öne bakışında

gönül alı solunca

aramakta yorgunum başa sarsam geçeni
bitmeden sevgisinden mutlu yanlarımı al
adımlarımdan yavaş hüznün derede hani
gitmeden dergisinden milyonlarıma topal

uzaklardan gitmeden yalınayak yürüsem

son yatışımda
ilkin kalkışımda sen
yoksun yanımda
erken yatıp geç kalkan

yürek sıkışır

boşuna mı onca dil
eylemsiz lal olunca
yaşına mıdır idil
söylemsiz kal olunca

bahar dalında çıkar

sesine ses olaydım
-allar barışa dursun
yüreklere dolaydım
pallar barışa dursun
süremler gelir geçer
gören güneşi seçer